Naukowcy dowodzą, że dzieci,
które od urodzenia mają stały kontakt z czworonogiem, lepiej się
rozwijają – wcześniej niż ich rówieśnicy zaczynają raczkować i
potem chodzić.
Na co dzień są też pogodniejsze,
a w przyszłości łatwiej nawiązują przyjaźnie. W dodatku są bardziej
odporne na choroby i rzadziej cierpią na alergie!
O dobrotliwym wpływie zwierząt na rozwój dziecka wiedzą ci wszyscy, którzy zetknęli się z hipoterapią, czyli zajęciami dla dzieci niepełnosprawnych, które poprzez kontakt z końmi robią niesamowite postępy w rozwoju. Zwierzęta pomagają dzieciom dotkniętym np. autyzmem czy zespołem Downa. Rodzicom tych dzieci terapeuci bardzo często proponują nawet zakupienie psa, by smyk miał stały kontakt z czworonogiem w domu. Ale nie tylko chore maluszki wiele zyskują dzięki stałemu towarzystwu zwierząt. Dla trzylatka domowy czworonóg może stać się najlepszym przyjacielem, z którym smyk będzie czuł się zawsze bezpiecznie. Także domowe zwierzaki przepadają za dziećmi m. in. z bardzo prozaicznego powodu: małe zuchy bardzo często mają przy sobie jakieś smakowite kąski, którymi ochoczo się dzielą. Każdy rodzic, który ma w domu czworonoga, przyłapie swoje skarby: psiaka lub kotka i maluszka, jak jedzą ze wspólnej miseczki obiad lub podwieczorek.
Czworonożne plusy
Maluszek, który od początku swego życia ma kontakt ze zwierzakiem, wcześniej nauczy się samodzielności i odpowiedzialności. Już roczne dziecko może zapamiętać, jakie zachowania względem psa lub kota są odpowiednie, a czego zwierzę nie lubi. Smyk bardzo szybko pojmie, że to śliczne stworzonko o puszystej sierści nie jest maskotką, którą można ciągnąć za uszy i ogon, ale żywą istotą, wymagającą troski i opieki. Poza tym maluch wychowywany z czworonogiem będzie pewniejszy siebie – nie przestraszy się mijanego na spacerze psiaka, który nagle zaszczeka, nie będzie się bał kotka znajomych.
Zabawy z domowym pupilkiem: głaskanie go, rzucanie mu piłeczki, wspólne harce na dywanie – stymulują rozwój układu nerwowego, wspomagają rozwój mięśni. Kształtuje się też osobowość dziecka – zmysł empatii, opiekuńczość. Czworonogi spełniają także wielką misję w wychowywaniu jedynaków – dzięki nim maluchy nie wyrastają na egoistów.
Jeśli jeszcze nie masz w domu psa, ale skłaniasz się do kupienia go, zastanów się dobrze nad wyborem właściwej rasy. Nie każda jest bowiem odpowiednia – choć to może dziwnie zabrzmieć, niektóre psy są w bardzo niewielkim stopniu prorodzinne. Z kolei przedstawiciele innych ras wykażą się niesamowitą cierpliwością, nawet jeśli wciąż będą w zabawach z dziećmi pełnić funkcje małego kucyka. Dlatego przed zakupem skonsultuj się z dobrym weterynarzem lub doświadczonym hodowcą i przedstaw mu swoje oczekiwania co do charakteru psa. Możesz także nabyć psiaka nierasowego, ale niestety w przypadku mieszańców nie da się właściwie przewidzieć charakteru i usposobienia psa.
Życie z czworonogiem
Zanim zwierzę stanie się najlepszym przyjacielem twojego smyka, będzie musiało zrozumieć, że to małe kwilące stworzonko, które pojawiło się nagle w domu, jest nowym członkiem stada. Pierwsze tygodnie po narodzinach maleństwa mogą być dla czworonoga bardzo trudne. Czasem porównuje się odczucia domowego pupilka do przeżyć dziecka, które nagle przestało być jedynakiem, bo w domu pojawił się bobasek. Zwierzę także bardzo przeżywa wszelkie zmiany, jakie zachodzą w rodzinie – może czuć się odrzucone, zazdrosne. Dlatego po porodzie nie zapominaj o nim, staraj się każdego dnia poświęcić mu trochę czasu – choćby głaszcząc go stopą po grzebiecie podczas karmienia niemowlęcia. Nie izoluj od siebie pupilka, nie wyganiaj z pokoju, gdy karmisz lub przewijasz maluszka. Oczywiście bacznie obserwuj jego zachowanie, nie zostawiaj zwierzęcia sam na sam w pokoju z dzieckiem, nie pozwalaj kotu wchodzić do łóżeczka niemowlęcia, a psu spać pod łóżeczkiem itd. Nawet jeśli twój pupilek jest uosobieniem spokoju i uważasz, że nigdy nie mógłby zrobić dziecku niczego złego, pamiętaj, że zwierzęta reagują instynktownie – jeśli maluszek rzuci nagle w psiaka zabawką lub pociągnie kotkę mocno za ogon, zwierzak może zaatakować w obronie własnej. Dlatego także już od najmłodszych lat ucz swojego szkraba, jak należy postępować ze zwierzętami.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
O dobrotliwym wpływie zwierząt na rozwój dziecka wiedzą ci wszyscy, którzy zetknęli się z hipoterapią, czyli zajęciami dla dzieci niepełnosprawnych, które poprzez kontakt z końmi robią niesamowite postępy w rozwoju. Zwierzęta pomagają dzieciom dotkniętym np. autyzmem czy zespołem Downa. Rodzicom tych dzieci terapeuci bardzo często proponują nawet zakupienie psa, by smyk miał stały kontakt z czworonogiem w domu. Ale nie tylko chore maluszki wiele zyskują dzięki stałemu towarzystwu zwierząt. Dla trzylatka domowy czworonóg może stać się najlepszym przyjacielem, z którym smyk będzie czuł się zawsze bezpiecznie. Także domowe zwierzaki przepadają za dziećmi m. in. z bardzo prozaicznego powodu: małe zuchy bardzo często mają przy sobie jakieś smakowite kąski, którymi ochoczo się dzielą. Każdy rodzic, który ma w domu czworonoga, przyłapie swoje skarby: psiaka lub kotka i maluszka, jak jedzą ze wspólnej miseczki obiad lub podwieczorek.
Czworonożne plusy
Maluszek, który od początku swego życia ma kontakt ze zwierzakiem, wcześniej nauczy się samodzielności i odpowiedzialności. Już roczne dziecko może zapamiętać, jakie zachowania względem psa lub kota są odpowiednie, a czego zwierzę nie lubi. Smyk bardzo szybko pojmie, że to śliczne stworzonko o puszystej sierści nie jest maskotką, którą można ciągnąć za uszy i ogon, ale żywą istotą, wymagającą troski i opieki. Poza tym maluch wychowywany z czworonogiem będzie pewniejszy siebie – nie przestraszy się mijanego na spacerze psiaka, który nagle zaszczeka, nie będzie się bał kotka znajomych.
Zabawy z domowym pupilkiem: głaskanie go, rzucanie mu piłeczki, wspólne harce na dywanie – stymulują rozwój układu nerwowego, wspomagają rozwój mięśni. Kształtuje się też osobowość dziecka – zmysł empatii, opiekuńczość. Czworonogi spełniają także wielką misję w wychowywaniu jedynaków – dzięki nim maluchy nie wyrastają na egoistów.
Jeśli jeszcze nie masz w domu psa, ale skłaniasz się do kupienia go, zastanów się dobrze nad wyborem właściwej rasy. Nie każda jest bowiem odpowiednia – choć to może dziwnie zabrzmieć, niektóre psy są w bardzo niewielkim stopniu prorodzinne. Z kolei przedstawiciele innych ras wykażą się niesamowitą cierpliwością, nawet jeśli wciąż będą w zabawach z dziećmi pełnić funkcje małego kucyka. Dlatego przed zakupem skonsultuj się z dobrym weterynarzem lub doświadczonym hodowcą i przedstaw mu swoje oczekiwania co do charakteru psa. Możesz także nabyć psiaka nierasowego, ale niestety w przypadku mieszańców nie da się właściwie przewidzieć charakteru i usposobienia psa.
Życie z czworonogiem
Zanim zwierzę stanie się najlepszym przyjacielem twojego smyka, będzie musiało zrozumieć, że to małe kwilące stworzonko, które pojawiło się nagle w domu, jest nowym członkiem stada. Pierwsze tygodnie po narodzinach maleństwa mogą być dla czworonoga bardzo trudne. Czasem porównuje się odczucia domowego pupilka do przeżyć dziecka, które nagle przestało być jedynakiem, bo w domu pojawił się bobasek. Zwierzę także bardzo przeżywa wszelkie zmiany, jakie zachodzą w rodzinie – może czuć się odrzucone, zazdrosne. Dlatego po porodzie nie zapominaj o nim, staraj się każdego dnia poświęcić mu trochę czasu – choćby głaszcząc go stopą po grzebiecie podczas karmienia niemowlęcia. Nie izoluj od siebie pupilka, nie wyganiaj z pokoju, gdy karmisz lub przewijasz maluszka. Oczywiście bacznie obserwuj jego zachowanie, nie zostawiaj zwierzęcia sam na sam w pokoju z dzieckiem, nie pozwalaj kotu wchodzić do łóżeczka niemowlęcia, a psu spać pod łóżeczkiem itd. Nawet jeśli twój pupilek jest uosobieniem spokoju i uważasz, że nigdy nie mógłby zrobić dziecku niczego złego, pamiętaj, że zwierzęta reagują instynktownie – jeśli maluszek rzuci nagle w psiaka zabawką lub pociągnie kotkę mocno za ogon, zwierzak może zaatakować w obronie własnej. Dlatego także już od najmłodszych lat ucz swojego szkraba, jak należy postępować ze zwierzętami.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
