Na rynku jest coraz więcej gatunków serów – tradycyjny biały, żółty, topiony czy bardziej wyszukany pleśniowy. Choć mamy chętnie sięgają po twarożki czy serki smakowe to mogą dietę swojej pociechy urozmaicić także innym gatunkiem sera.

Jedno jest pewne te prawdziwe sery są cennym źródłem wapnia. W 100 g twarogu mamy bowiem 94mg wapnia, w przypadku mozzarelli 740mg, goudy 807mg, a parmezanu już bagatela 1380mg wapnia. Czy każdy ser możemy jednak stosować u dziecka, które skończyło roczek? Odpowiedź brzmi nie. Przyjrzyjmy się zatem temu, które sery i kiedy możemy zaserwować naszemu dziecku.

SERY BIAŁE, ŚWIEŻE

To grupa serów o lekko kwaskowatym smaku. Te kupowane w sklepie powstają w procesie fermentacji bakterii kwasu mlekowego z pasteryzowanego mleka krowiego. Należy je jeść na świeżo. Znajdują swoje zastosowanie przy przyrządzaniu naleśników, placków, pierogów czy makaronów. Sam twarożek daje też dużo możliwości na przyrządzenie jego ciekawych wariantów. Można go podawać na słodko – z owocami, miodem (nie u najmłodszych dzieci), na ostro – ze szczypiorkiem rzodkiewką czy z ziołami. Samodzielnie można go podać dodając troszkę jogurtu lub śmietanki.

Ten rodzaj sera może zagościć w menu rocznego maluszka.

INNE RODZEJE SERA BIAŁEGO

Ser biały to także jego bardziej wyszukane rodzaje takie jak Feta, Risotta czy Mozzarella. Z pewnością młodszym dzieciom posmakuje ta ostatnia. Mozzarella ma łagodny smak. Jest ona świeżym serem, niedojrzewającym, mającym charakterystyczną – elastyczną konsystencję. Najczęściej produkuje się go z mleka krowiego, ale podstawę oryginalnej włoskiej receptury stanowi mleko bawole. Przechowywany jest w zalewie serwatkowej takiej, która znajduje się w opakowaniu tego sera kupionego normalnie w sklepie. Można ją podawać z szynką, pomidorem, melonem czy innymi składnikami odpowiednimi dla małego podniebienia.

Ten rodzaj sera możemy już podać rocznemu dziecku.

SERY TWARDE

Tym mianem określa się taki ser jak parmezan, ementaler, gruyere czy Beaufort. Pierwszy niezwykle popularny przysmak we Włoszech. Podstawowy składnik spaghetti. Często dodawany tam do posiłków niemowlęcych. U nas w Polsce można go jednak podawać dzieciom od 2. roku życia ze względu na ostry smak oraz zawartość uczulającego białka mleka krowiego. Dwa kolejne to specyfik szwajcarski, jeszcze następny francuski. Są one wytwarzane z mleka krów karmionych świeżą trawą lub sianem. Są one moczone w solance, kolejno suszone na słońcu i odstawione do leżakowania w celu dojrzenia na minimum rok.

SERY PÓŁTWARDE

Sery półtwarde to z kolei sery bardziej popularne u nas w kraju. Z pewnością wszystkie mamy znają takie ich gatunki jak: Edam, gouda czy angielski cheddar. Ich produkcja jest podobna do serów twardych z tą różnicą, że dojrzewają one znacznie krócej.

Tak samo jednak jak sery twarde można je podawać od 2. roku życia.

SERY TOPIONE

Sery topione są produktem wytwarzanym z serów twardych lub półtwardych stopionych z masłem, śmietaną lub mlekiem, solą oraz dodatkami smakowymi takimi jak: szynka, orzechy, zioła, czosnek czy papryka. Te także znajdą zastosowanie w tworzeniu menu u dwulatków, jednak należy dokładnie czytać ich skład, ponieważ niektóre firmy dodają konserwanty.

SERY PLEŚNIOWE

Sery pleśniowe mogą mieć różną konsystencję i wygląd. Zaliczane są do nich te białe o aksamitnej skórce takie jak camembert czy brie oraz te kruche i pikantne z żyłkami niebieskiej lub zielonkawej pleśni roquefort czy gorgonzola. Dojrzewają one krótko, bo ok. 2-6 tygodni. Choć nazwa pleśń raczej większości z nas nie kojarzy się z czymś dobrym to jednak ten rodzaj serów nie powinien w nas wzbudzać podejrzeń. Są one bowiem produkowane z wyselekcjonowanych kultur pleśni, niebędących źródłem szkodliwych substancji.

Mogą je jednak zjadać dzieci od 3. roku życia.

Autor: Redakcja dziecko24.pl