Badanie ogólne moczu należy do najczęściej wykonywanych badań diagnostycznych u dzieci. Jest to w dużej części uzasadnione, bowiem choroby układu moczowego należą do najczęstszych w tym okresie życia.

Badanie ogólne moczu jest niezwykle ważnym badaniem diagnostycznym. Jest proste do wykonania i przynosi bardzo wiele informacji. Bardzo istotny w przypadku badania ogólnego moczu jest fakt, że jest to badanie całkowicie nieinwazyjne i nie wiąże się z nim żadne ryzyko.

Prawidłowa analiza tego badania powinna przebiegać z uwzględnieniem badania dziecka i analizą wywiadu.

JAK PRZEPROWADZANE JEST BADANIE?

W celu przeprowadzenia analizy moczu potrzebna jest jego próbka, Najlepiej, aby mocz do badania pochodził po całonocnej (co najmniej 5-godzinnej) przerwie w oddawaniu moczu. Mocz powinien być dostarczony szybko do laboratorium. Do badania laboratoryjnego powinno wystarczyć ok. 50-100 ml porannego moczu oddanego do jałowego pojemnika na mocz, który można kupić w aptece. U najmniejszych dzieci dopuszczalne jest pobranie za pomocą samoprzylepnego woreczka, ale tylko dla celów badania ogólnego, a nie posiewu moczu.

Pojemnik z moczem należy podpisać imieniem i nazwiskiem. Przed badaniem nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie.

JAKIE INFORMACJE ZAWIERA WYDRUK Z PRZEPROWADZONEJ ANALIZY MOCZU?

CIĘŻAR WŁAŚCIWY MOCZU - powinien wynosić od 1008 do 1030 g/l. Ciężar właściwy moczu poniżej 1008, świadczyć może o utracie bardzo ważnej funkcji nerki, jaką jest zagęszczanie moczu. Często jest to pierwszy objaw sugerujący rozpoczynającą się niewydolność nerek.

BARWA MOCZU - określana jest poprzez barwnik zwany urochromem, który barwi prawidłowy mocz na kolor słomkowożółty. Intensywność tego koloru świadczyć może o stanie nawodnienia organizmu: po wypiciu dużej ilości płynów mocz staje się niemal bezbarwny, natomiast w stanach odwodnienia przybiera barwę intensywną, pomarańczowo - brązową. Zabarwienie moczu zmienia się na skutek przedostania się do niego różnych barwników spożywczych: np. po zjedzeniu buraków mocz staje się różowy, gdy zażywamy dużo witaminy B - mocz jest intensywnie żółty, w żółtaczce mocz jest zielonożółty, a czasem przybiera kolor ciemnej herbaty, wreszcie może stać się różowy lub purpurowo – czerwony – dzieje się to jednak w stanach w których do moczu przedostaje się krew.

PRZEJRZYSTOŚĆ MOCZU -  prawidłowo świeżo oddany mocz jest zwykle przejrzysty i klarowny. Mocz mętny występuje w zapaleniach dróg moczowych i niektórych postaciach kamicy nerkowej.

ODCZYN MOCZU -  prawidłowy mocz wykazuje odczyn lekko kwaśny, czyli jego pH wynosi między 5,5 a 6,5. W zakażeniach dróg moczowych i w niektórych typach kamicy nerkowej jego odczyn może być obojętny, a nawet zasadowy i wtedy jednym z elementów leczenia zaleconym przez lekarza będzie zakwaszenie moczu.

BIAŁKO - w moczu dzieci zdrowych wydalane są jego niewielkie ilości. U tego samego człowieka stężenie białka w moczu, czyli tzw. białkomocz, w różnych porach dnia może być bardzo różne. Dlatego też dla uzyskania dokładnych danych o wielkości białkomoczu powinno się określać ilość białka w moczu dobowym. Znaczny białkomocz jest charakterystyczny dla kłębuszkowych zapaleń nerek, nieco mniejszy może towarzyszyć kamicy nerkowej czy zapaleniom dróg moczowych. Obecność białkomoczu można stwierdzić także u niektórych pacjentów z niewydolnością krążenia, po dużym wysiłku czy w czasie wysokiej gorączki w przebiegu chorób ogólnoustrojowych.

Obecność białka w moczu zawsze wymaga zgłoszenia się do specjalisty.

CUKIER - jego obecność w moczu jest typowym zjawiskiem dla cukrzycy. U dzieci mogą także występować inne stany chorobowe, w tym wrodzone, którym towarzyszy cukromocz. Większa ich część to jednak stany łagodne.

CIAŁA KETONOWE - ACETON - to związki obecne w moczu dzieci niedożywionych, odwodnionych, oraz u tych, które mają stan gorączkowy, biegunkę czy niewydolność nerek.

BILIRUBINA - w moczu barwnik ten nie powinien być obecny. Jej obecność świadczy o chorobie wątroby i dróg żółciowych, pomaga w różnicowaniu typów żółtaczek.

UROBILINOGEN - urobilinogen jest produktem metabolizmu barwnika żółciowego – bilirubiny. Jest to związek rozpuszczalny w wodzie i może być obecny w moczu u każdego zdrowego człowieka. Wydalany jest fizjologicznie przez nerki z moczem. Zmiany w ilości wydalanego urobilinogenu są brane pod uwagę w różnicowaniu żółtaczek.

Autor: Redakcja dziecko24.pl