Mroźna pogoda odstrasza od
spacerów. Wolimy raczej schować się pod ciepły koc lub co sił w
nogach przemierzamy dystans od domu do autobusu lub parkingu, by
jak najmniej przebywać w minusowych temperaturach.
Krótkie przechadzki w odpowiednim ubraniu jednak są bardzo wskazane, bowiem uodparniają organizm. Również nasze dzieci, także te najmniejsze powinny korzystać ze świeżego zimowego powietrza. Minął już czas najgroźniejszych infekcji, plucha i zawsze męczące przejście z okresu letniego w jesienny. Jeśli więc dobrze wyposażymy malucha zimowy spacer tylko doda mu rumieńców i zaostrzy apetyt.
Jak ubrać?
Chociaż należy dbać o utrzymanie ciepła w organizmie, zbytnie przegrzanie powoduje, że pocimy się. Następnie pot osiada na skórze chłodząc ją i odczuwamy nieprzyjemne wahania temperatur. Niemowlę odczuwa dokładnie jak my, z tą różnicą, że jest zbyt małe, by samemu zaradzić problemowi przegrzania. Płacze wtedy, wygina się w wózeczku, a my musimy szybko wracać do domu, nie przeszedłszy nawet stu metrów. Dobrze, jeśli mamy dla maluszka kombinezon. Oddzielne spodenki i kurteczka mogą się źle układać, kiedy dziecko znajduje się w pozycji leżącej. Sprawdzają się za to u ruchliwego dwulatka i starszych dzieci. Niemowlę powinno mieć grube rękawiczki, najlepiej jeśli będą stanowić część kombinezonu. Czapeczka musi przykrywać uszka, a przy większych mrozach dobrze jeszcze założyć kaptur. Przeważnie wózki głębokie mają w wyposażeniu zewnętrzną osłonę – dodatkowy kocyk polarowy jest częstokroć zbędny, choć wszystko zależy od grubości kombinezonu i pogody.
Pamiętajmy, że niemowlaka ubieramy według zasady – tyle warstw, co dorosły plus jedna dodatkowa. Jedna – nie trzy! Sposób „na cebulkę” sprawdza się znakomicie, kiedy nie tylko podróżujemy pieszo, ale przede wszystkim, kiedy zmieniamy otoczenie, np. wsiadając do autobusu czy samochodu. Wtedy łatwo utrzymać pożądaną temperaturę ciała dziecka pozbywając się jednej lub więcej warstw.
Szczypie mróz
Oprócz porządnych okryć ciało maleństwa potrzebuje ochrony i pielęgnacji odpowiednimi kosmetykami. Wystawione na zimne powietrze części twarzy czy rączki należy posmarować na pięć minut przed wyjściem specjalnym tłustym kremem. Ten czas dzielący od wyjścia jest potrzebny, aby krem dobrze się wchłonął i nie wytarł z powierzchni skóry przy najmniejszym ruchu. W drogeriach są całe półki kosmetyków, z których wybierzmy łatwo rozprowadzający się i niezbyt ostry w zapachu preparat.
Jak długo przebywać na powietrzu?
To jak długo zamierzamy spacerować powinno być uzależnione od kilku aspektów.
Po pierwsze noworodki, które przyszły na świat w środku zimy powinny wychodzić dopiero po około dwóch-trzech tygodniach. Wcześniej można je przygotować na spotkanie z mroźnym powietrzem kładąc je w pełnym rynsztunku (tzn. w kombinezonie i z kremem na buzi) blisko otwartego okna. Takie „wystawianie” nie powinno trwać dłużej niż 10 – 15 min. Zahartowanego już malucha również nie woźmy długo – czas spacerowania należy sukcesywnie wydłużać zaczynając od 15 – 20 min do 1 godziny. Dziecko przeważnie usypia na świeżym powietrzu, oddycha spokojniej i wolniej. Nie ma obawy wtedy, że niemowlę „nałyka się zimna” i zachoruje.
Po drugie, po przebytej chorobie starszego dziecka również należy uważać z energicznymi zimowymi spacerami, starając się powstrzymywać je od biegania i wysiłku. Jeśli natomiast nasza pociecha jest w dobrym zdrowiu, śnieg wesoło prószy za oknem, to biegnijcie razem lepić bałwana lub rzucać śnieżkami. Po takiej zabawie szybko przebierzcie się w suche ubrania i wypijcie ciepłą herbatę, by wyprawa nie zakończyła się przeziębieniem.
Miłych przechadzek!
Autor: Redakcja dziecko24.pl
