Małe dzieci bardzo często
wymyślają sobie różne rzeczy i mimo naszych obaw jest to normalne
zjawisko. Dzieci w ten sposób kształtują abstrakcyjne myślenie i
uczą się nowych rzeczy.
Wymyślanie różnych ludzi,
przyjaciół i rozmawianie z nimi to także sposób na wyraz nowych
przyswojonych zachowań czy postaw. W miarę dorastania dziecka ta
linia między rzeczywistością a udawaniem czy wymyślaniem stopniowo
staje się coraz wyraźniejsza. Sprawia to kontakt z coraz większą
liczbą ludzi na wielu płaszczyznach. Poznawanie innych ludzi i
znajdywanie się w różnych sytuacjach sprawiają, że dziecko
uświadamia sobie kim tak naprawdę jest.
Warto więc bawić się z dzieckiem w gry pobudzające wyobraźnię i poprawiające umiejętności towarzyskie oraz dawać mu okazję do samodzielnych działań – pozwolenie mu na samodzielny zakup ulubionej gazety czy loda, wybranie w bibliotece książeczek do czytania dla siebie.
SPOTKANIA Z DZIEĆMI
Umożliwienie dziecku poznawania innych ludzi w tym dzieci, z którymi łatwiej jest mu nawiązać kontakt i wspólną zabawę daje okazję do nauki wielu rzeczy. Nieznajomi pomagają dziecku w formowaniu wzorców zachowań oraz poprawiają jego zdolność do interakcji z nimi.
ZABAWA W „CO BY BYŁO, GDYBY?”
Jest to zabawa rozwijająca wyobraźnię skierowana do dzieci powyżej czwartego roku życia i polega na wymyślaniu historyjek, opowiadań zaczynających się np. od słów:
„... chmury były na sznurku, tak jak latawce?
... wszyscy byli tacy mali jak szpilki?
... dzieci były olbrzymie, a dorośli malutcy?
... wszystkie autobusy jeździły do tyłu?
... wszystkie światła na semaforach były czerwone?
... wszystkie drzewa były z czekolady?”
Jeśli w takiej grze padną prawdziwe pytania to także odpowiadaj tylko zgodnie z prawdą.
TEATRZYK LALKOWY I OPOWIADANIE BAJEK
Teatrzyk lalkowy i używanie w nim pacynek to okazja do tego, żeby dziecko przez chwilę było kimś innym i odgrywało scenariusz, który nie jest możliwy do zrealizowania w realnym świecie.
Kukiełki czy pacynki mogą ze sobą rozmawiać, mogą opowiadać niesamowite historie, rozmawiać z publicznością i mówić rzeczy, których nikt inny by nie powiedział.
Pacynki można kupić w sklepie jako pojedyncze egzemplarze czy całe zestawy do zrobienia teatrzyku lub też można zrobić je samemu, co może być samo w sobie wspaniałą okazją zabawy.
Możesz je także zrobić z filcu lub obcinając palce w starych rękawiczkach czy przyszywając do nich pasemka włóczki lub wełny imitujące włosy i koraliki jako oczka.
Dobrym materiałem na pacynkę może okazać się skarpetka. Wystarczy do niej wsunąć na czubek palce, a kciuk w piętę. Wcześniej podobnie jak w przypadku rękawiczek można ją ozdobić koralikami i wełną.
KSIĄŻECZKI ZE ZDJĘCIAMI
Każda rodzina to odrębna historia, która warta jest książki. Jako rodzic możesz zrobić książkę z obrazkami o wczesnych latach życia swojego dziecka. Wybierz jakieś wydarzenia z okresu niemowlęctwa swojej pociechy, opisz je i wklej zdjęcia, zrób stronę tytułową i książka gotowa. Taka zabawa to wspaniała okazja do zapamiętywania wydarzeń i uświadamiania dziecku, że jest obecnie tym samym dzieckiem, o którym książka opowiada. Dzieci rozwijają w sobie poczucie własnej osobowości oglądając, czytając i słuchając opowieści rodzinnych raz na jakiś czas.
OPOWIADANIE
Dziecko, które słucha bajek później samo je opowiada. Zazwyczaj następuje to wtedy kiedy dziecko zaczyna już mówić. Nawiązuje do nich przy różnych okazjach – podczas kąpieli, zabawy, zasypiania. Czasami może je także opowiadać tobie, co świadczyć może że coś je trapi lub czymś jest zainteresowane.
CZYTANIE
Wieczorne przytulanie przez osoby bliskie sercu dziecka i czytanie bajek to jeden z najlepszych sposobów na wyciszenie pociechy pod koniec dnia, przygotowujący do snu. Małe dzieci są zachwycone słysząc po raz któryś znaną im już na pamięć bajkę, a starsze z kolei przepadają za opowieściami lub czytaniem książek fragmentami w których ciąg dalszy nastąpi. Nawet dzieci, które bardzo dobrze radzą sobie z czytaniem lubią takie wieczorne rytuały. Kształtują one wyobraźnię dziecka jak również wzmacniają naszą więź z pociechą.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
Warto więc bawić się z dzieckiem w gry pobudzające wyobraźnię i poprawiające umiejętności towarzyskie oraz dawać mu okazję do samodzielnych działań – pozwolenie mu na samodzielny zakup ulubionej gazety czy loda, wybranie w bibliotece książeczek do czytania dla siebie.
SPOTKANIA Z DZIEĆMI
Umożliwienie dziecku poznawania innych ludzi w tym dzieci, z którymi łatwiej jest mu nawiązać kontakt i wspólną zabawę daje okazję do nauki wielu rzeczy. Nieznajomi pomagają dziecku w formowaniu wzorców zachowań oraz poprawiają jego zdolność do interakcji z nimi.
ZABAWA W „CO BY BYŁO, GDYBY?”
Jest to zabawa rozwijająca wyobraźnię skierowana do dzieci powyżej czwartego roku życia i polega na wymyślaniu historyjek, opowiadań zaczynających się np. od słów:
„... chmury były na sznurku, tak jak latawce?
... wszyscy byli tacy mali jak szpilki?
... dzieci były olbrzymie, a dorośli malutcy?
... wszystkie autobusy jeździły do tyłu?
... wszystkie światła na semaforach były czerwone?
... wszystkie drzewa były z czekolady?”
Jeśli w takiej grze padną prawdziwe pytania to także odpowiadaj tylko zgodnie z prawdą.
TEATRZYK LALKOWY I OPOWIADANIE BAJEK
Teatrzyk lalkowy i używanie w nim pacynek to okazja do tego, żeby dziecko przez chwilę było kimś innym i odgrywało scenariusz, który nie jest możliwy do zrealizowania w realnym świecie.
Kukiełki czy pacynki mogą ze sobą rozmawiać, mogą opowiadać niesamowite historie, rozmawiać z publicznością i mówić rzeczy, których nikt inny by nie powiedział.
Pacynki można kupić w sklepie jako pojedyncze egzemplarze czy całe zestawy do zrobienia teatrzyku lub też można zrobić je samemu, co może być samo w sobie wspaniałą okazją zabawy.
Możesz je także zrobić z filcu lub obcinając palce w starych rękawiczkach czy przyszywając do nich pasemka włóczki lub wełny imitujące włosy i koraliki jako oczka.
Dobrym materiałem na pacynkę może okazać się skarpetka. Wystarczy do niej wsunąć na czubek palce, a kciuk w piętę. Wcześniej podobnie jak w przypadku rękawiczek można ją ozdobić koralikami i wełną.
KSIĄŻECZKI ZE ZDJĘCIAMI
Każda rodzina to odrębna historia, która warta jest książki. Jako rodzic możesz zrobić książkę z obrazkami o wczesnych latach życia swojego dziecka. Wybierz jakieś wydarzenia z okresu niemowlęctwa swojej pociechy, opisz je i wklej zdjęcia, zrób stronę tytułową i książka gotowa. Taka zabawa to wspaniała okazja do zapamiętywania wydarzeń i uświadamiania dziecku, że jest obecnie tym samym dzieckiem, o którym książka opowiada. Dzieci rozwijają w sobie poczucie własnej osobowości oglądając, czytając i słuchając opowieści rodzinnych raz na jakiś czas.
OPOWIADANIE
Dziecko, które słucha bajek później samo je opowiada. Zazwyczaj następuje to wtedy kiedy dziecko zaczyna już mówić. Nawiązuje do nich przy różnych okazjach – podczas kąpieli, zabawy, zasypiania. Czasami może je także opowiadać tobie, co świadczyć może że coś je trapi lub czymś jest zainteresowane.
CZYTANIE
Wieczorne przytulanie przez osoby bliskie sercu dziecka i czytanie bajek to jeden z najlepszych sposobów na wyciszenie pociechy pod koniec dnia, przygotowujący do snu. Małe dzieci są zachwycone słysząc po raz któryś znaną im już na pamięć bajkę, a starsze z kolei przepadają za opowieściami lub czytaniem książek fragmentami w których ciąg dalszy nastąpi. Nawet dzieci, które bardzo dobrze radzą sobie z czytaniem lubią takie wieczorne rytuały. Kształtują one wyobraźnię dziecka jak również wzmacniają naszą więź z pociechą.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
