Grzybica skóry jest zakażeniem
wywołanym przez grzyby zwane dermatofitami, które mogą żyć w
obumarłych warstwach naskórka i w okolicy wyrastających ze skóry
struktur, takich jak włosy czy paznokcie.
SPOSOBY
ROZPRZESTRZENIANIA SIĘ
Źródłem zakażenia grzybiczego może być:
Do zakażenia dochodzi zwykle przez bezpośredni kontakt albo pośrednio poprzez ubrania lub też wspólnie używane rzeczy. Dziecko zaraża się zazwyczaj od innych dzieci, jeśli np. śpi z nimi w jednym łóżku. Grzyby mogą znajdować się także na grzebieniach, szczotkach, słuchawkach telefonicznych czy w nakryciach głowy. Zakażeniu mogą także sprzyjać spinki czy klamerki do włosów, które podrażniają lub eksponują pewne okolice skóry owłosionej, jak również żele do włosów czy kleiste kosmetyki, sprzyjające rozwojowi dermatofitów. Należy pamiętać, że nawet niewielki uraz skóry z przerwaniem jej ciągłości może stanowić wrota zakażenia.
OKRES WYLĘGANIA
Okres wylegania jest zróżnicowany i zależy od gatunku patogennego.
OKRES ZAKAŹNOŚCI
Dziecko może zarażać siebie i innych tak długo, jak tylko utrzymują się zmiany na jego skórze, jednak po rozpoczęciu leczenia nie jest konieczna jego izolacja od innych dzieci w szkole czy w przedszkolu.
OBJAWY
Zakażenie początkowo objawia się jako okrągłe, zaczerwienione owrzodzenie, które może pojawić się niemal w każdym miejscu na skórze dziecka. W miarę rozwoju tych grzybów może dochodzić do powiększania się zmiany. Jej część centralna ulega zwykle samoistnemu wygojeniu, dając charakterystyczny obraz czerwonej obwódki, otaczającej niczym pierścień jaśniejszy obszar środkowy. Owrzodzenie ma często tendencję do złuszczania się i może wywoływać niewielki świąd. W przypadku grzybicy skóry owłosionej głowy dochodzić może do uszkodzenia łodygi włosów i ich łamaniu się, zwykle w pobliżu korzenia, przez co na głowie pojawiać się mogą „wystrzyżone” miejsca.
Czasami może dochodzić do zapalenia jednej z okolic skóry owłosionej z obrzękiem, zaczerwienieniem i sączeniem podobnej do ropy wydzieliny. Jest to tzw. strupień woszczynowy (kerion). Zaniechanie leczenia takiej zmiany grzybiczej może doprowadzić do stałej utraty włosów.
Zakażenia grzybicze nie zawsze muszą się charakteryzować wspomnianymi powyżej pierścieniami. Mogą ujawniać się także w postaci jednolitych, zaczerwienionych wykwitów skórnych lub też występować mnogo. Z czasem owrzodzenia te wysychają i nierzadko pokrywają się strupami. Należy też pamiętać o tym, że schorzenie to dotyczyć może różnych partii ciała, takich ja palce stóp, przestrzenie między palcami, a także pachwiny, co często dotyczy nastolatków i dorosłych.
CZAS TRWANIA OBJAWÓW
Poprawa następuje zazwyczaj po kilku dniach leczenia, ale należy je nadal kontynuować – czasem nawet jeszcze przez kilka tygodni, by wyeliminować organizm patogenny. Nie leczone odpowiednio długo zakażenie grzybicze może przejść w stan przewlekły.
USTALENIE ROZPOZNANIA
Rozpoznania dokonuje się na podstawie objawów, a konkretny czynnik przyczynowy można zidentyfikować laboratoryjnie, poprzez zainfekowane włosy lub próbki ze zmian skórnych.
LECZENIE
Leczenie grzybicy skóry owłosionej polega na doustnym podawaniu leków przeciwgrzybicznych. Najczęściej stosowanym doustnie antybiotykiem przeciwgrzybicznym jest griseofulvina, podawana przez 8 tygodni, w połączeniu ze specjalnym szamponem zawierającym siarczek selenu. W leczeniu strupienia woszczynowego stosuje się niekiedy kortykosteroidy. W przypadku grzybic o innym umiejscowieniu wystarczają w większości środki stosowane miejscowo na powstałą zmianę, takie jak miconazol czy clotrimazol. Mimo faktu, że część z tych środków farmaceutycznych można kupić bez recepty należy skonsultować się wcześniej z lekarzem pediatrą lub dermatologiem, który fachowo udzieli porady i zaleci stosowne do wieku dziecka i stanu jego skóry środki.
Pomocne w przypadku leczenia grzybicy skóry mogą być metody domowe, np. codzienna kąpiel dziecka. Należy tu jednak pamiętać, aby przed i po myciu czy rozsmarowaniu na jego skórze leczniczego kremu dokładnie umyć ręce w gorącej wodzie z mydłem. Należy także pilnować dziecko, aby nie dotykało czy tym bardziej drapało się w miejscach zmienionej chorobowo skóry, co może spowodować dalszy rozsiew zakażenia lub wtórną infekcję bakteryjną. W razie rozsianych po ciele zmian grzybiczych wskazane jest luźne, przewiewne ubranie, które nie podrażni dodatkowo skóry.
ZAPOBIEGANIE
W przypadku grzybicy skóry zapobieganie sprowadza się do dbania o czystą i suchą skórę u dziecka, uczenia go, że powinno korzystać tylko z własnego grzebienia, szczotki i innych przyborów do włosów, nakryć głowy. W przypadku posiadania w domu zwierzęcia u którego mamy podejrzenie, że może on mieć grzybicę warto skontaktować się w tej sprawie z weterynarzem, co przy wdrożeniu odpowiedniego leczenia zapobiegnie rozprzestrzenieniu się tego zakażenia na innych domowników.
POWIKŁANIA
Nie leczone zakażenie grzybicze może przerodzić się w przewlekle i doskwierać tak długo póki nie zredukuje się go lekami do całkowitego wyleczenia. Należy pamiętać, że osłabiona i uszkodzona skóra jest również bardziej podatna na wtórne zakażenia bakteryjne, które również wymagają specjalistycznego leczenia.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
Źródłem zakażenia grzybiczego może być:
- gleba,
- zwierzęta,
- inni ludzie.
Do zakażenia dochodzi zwykle przez bezpośredni kontakt albo pośrednio poprzez ubrania lub też wspólnie używane rzeczy. Dziecko zaraża się zazwyczaj od innych dzieci, jeśli np. śpi z nimi w jednym łóżku. Grzyby mogą znajdować się także na grzebieniach, szczotkach, słuchawkach telefonicznych czy w nakryciach głowy. Zakażeniu mogą także sprzyjać spinki czy klamerki do włosów, które podrażniają lub eksponują pewne okolice skóry owłosionej, jak również żele do włosów czy kleiste kosmetyki, sprzyjające rozwojowi dermatofitów. Należy pamiętać, że nawet niewielki uraz skóry z przerwaniem jej ciągłości może stanowić wrota zakażenia.
OKRES WYLĘGANIA
Okres wylegania jest zróżnicowany i zależy od gatunku patogennego.
OKRES ZAKAŹNOŚCI
Dziecko może zarażać siebie i innych tak długo, jak tylko utrzymują się zmiany na jego skórze, jednak po rozpoczęciu leczenia nie jest konieczna jego izolacja od innych dzieci w szkole czy w przedszkolu.
OBJAWY
Zakażenie początkowo objawia się jako okrągłe, zaczerwienione owrzodzenie, które może pojawić się niemal w każdym miejscu na skórze dziecka. W miarę rozwoju tych grzybów może dochodzić do powiększania się zmiany. Jej część centralna ulega zwykle samoistnemu wygojeniu, dając charakterystyczny obraz czerwonej obwódki, otaczającej niczym pierścień jaśniejszy obszar środkowy. Owrzodzenie ma często tendencję do złuszczania się i może wywoływać niewielki świąd. W przypadku grzybicy skóry owłosionej głowy dochodzić może do uszkodzenia łodygi włosów i ich łamaniu się, zwykle w pobliżu korzenia, przez co na głowie pojawiać się mogą „wystrzyżone” miejsca.
Czasami może dochodzić do zapalenia jednej z okolic skóry owłosionej z obrzękiem, zaczerwienieniem i sączeniem podobnej do ropy wydzieliny. Jest to tzw. strupień woszczynowy (kerion). Zaniechanie leczenia takiej zmiany grzybiczej może doprowadzić do stałej utraty włosów.
Zakażenia grzybicze nie zawsze muszą się charakteryzować wspomnianymi powyżej pierścieniami. Mogą ujawniać się także w postaci jednolitych, zaczerwienionych wykwitów skórnych lub też występować mnogo. Z czasem owrzodzenia te wysychają i nierzadko pokrywają się strupami. Należy też pamiętać o tym, że schorzenie to dotyczyć może różnych partii ciała, takich ja palce stóp, przestrzenie między palcami, a także pachwiny, co często dotyczy nastolatków i dorosłych.
CZAS TRWANIA OBJAWÓW
Poprawa następuje zazwyczaj po kilku dniach leczenia, ale należy je nadal kontynuować – czasem nawet jeszcze przez kilka tygodni, by wyeliminować organizm patogenny. Nie leczone odpowiednio długo zakażenie grzybicze może przejść w stan przewlekły.
USTALENIE ROZPOZNANIA
Rozpoznania dokonuje się na podstawie objawów, a konkretny czynnik przyczynowy można zidentyfikować laboratoryjnie, poprzez zainfekowane włosy lub próbki ze zmian skórnych.
LECZENIE
Leczenie grzybicy skóry owłosionej polega na doustnym podawaniu leków przeciwgrzybicznych. Najczęściej stosowanym doustnie antybiotykiem przeciwgrzybicznym jest griseofulvina, podawana przez 8 tygodni, w połączeniu ze specjalnym szamponem zawierającym siarczek selenu. W leczeniu strupienia woszczynowego stosuje się niekiedy kortykosteroidy. W przypadku grzybic o innym umiejscowieniu wystarczają w większości środki stosowane miejscowo na powstałą zmianę, takie jak miconazol czy clotrimazol. Mimo faktu, że część z tych środków farmaceutycznych można kupić bez recepty należy skonsultować się wcześniej z lekarzem pediatrą lub dermatologiem, który fachowo udzieli porady i zaleci stosowne do wieku dziecka i stanu jego skóry środki.
Pomocne w przypadku leczenia grzybicy skóry mogą być metody domowe, np. codzienna kąpiel dziecka. Należy tu jednak pamiętać, aby przed i po myciu czy rozsmarowaniu na jego skórze leczniczego kremu dokładnie umyć ręce w gorącej wodzie z mydłem. Należy także pilnować dziecko, aby nie dotykało czy tym bardziej drapało się w miejscach zmienionej chorobowo skóry, co może spowodować dalszy rozsiew zakażenia lub wtórną infekcję bakteryjną. W razie rozsianych po ciele zmian grzybiczych wskazane jest luźne, przewiewne ubranie, które nie podrażni dodatkowo skóry.
ZAPOBIEGANIE
W przypadku grzybicy skóry zapobieganie sprowadza się do dbania o czystą i suchą skórę u dziecka, uczenia go, że powinno korzystać tylko z własnego grzebienia, szczotki i innych przyborów do włosów, nakryć głowy. W przypadku posiadania w domu zwierzęcia u którego mamy podejrzenie, że może on mieć grzybicę warto skontaktować się w tej sprawie z weterynarzem, co przy wdrożeniu odpowiedniego leczenia zapobiegnie rozprzestrzenieniu się tego zakażenia na innych domowników.
POWIKŁANIA
Nie leczone zakażenie grzybicze może przerodzić się w przewlekle i doskwierać tak długo póki nie zredukuje się go lekami do całkowitego wyleczenia. Należy pamiętać, że osłabiona i uszkodzona skóra jest również bardziej podatna na wtórne zakażenia bakteryjne, które również wymagają specjalistycznego leczenia.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
