Pneumokoki czyli dwoinki
zapalenia płuc są bakteriami występującymi u wielu dzieci i
dorosłych. w gardle i w nosie. Zwykle nie powodują one infekcji,
ale dla osłabionych i podatnych na infekcje niemowląt i małych
dzieci są bardzo groźne.
DROGI
ZAKAŻENIA
Pneumokokami można się zakazić drogą kropelkową, podczas kaszlu czy kichania. Co ważne dwoinką zapalenia płuc można się zarazić nie tylko od osoby chorej manifestującej objawy zakażenia, ale także od osób zdrowych. Szacuje się, że ok. 20-40% dzieci w przedszkolach i żłobkach jest nosicielami tych bakterii. Okres wylęgania się choroby to ok. 1-3 dni.
OBJAWY
Pneumokoki mogą powodować wiele różnych chorób, które przebiegać mogą z różnym nasileniem.
Najczęściej są to:
ROPNE ZAPALENIE OPON MÓZGOWYCH – pojawia się najczęściej u dzieci między 6 a 24 miesiącem życia. U tych dzieci występują wówczas silne bóle głowy, gorączka, niepokój, nudności, drgawki. W niektórych przypadkach ciemiączko może być uwypuklone i tętniące.
ZAPALENIE PŁUC – tu objawy manifestują się wysoką gorączką, kaszlem i dusznością. Statystycznie u 25-30% to pneumokoki są przyczyną zapalenia płuc. Zapaleniu płuc w tych zachorowaniach spowodowanych pneumokokami często towarzyszy zapalenie opłucnej. Rozpoznanie potwierdza posiew śluzu z oskrzeli.
ZAPALENIE UCHA ŚRODKOWEGO – w jego przypadku pojawia się ból ucha, gorączka, przytłumienie słuchu. Często towarzyszą mu nudności i wymioty.
ZAPALENIE ZATOK PRZYNOSOWYCH – w ich przebiegu pojawia się ropna wydzielina z nosa, kaszel, ból głowy w okolicy zatok. Może mu towarzyszyć gorączka.
SEPSA – występowanie tej choroby w przeważającej części wiąże się z zakażeniem pneumokokami. Bardzo niebezpieczna może być ona dla niemowląt z uwagi na ich niedojrzały jeszcze układ odpornościowy. W przypadku tego schorzenia pojawienie się wszelkich nietypowych i niepokojących objawów u dziecka w czasie zwykłej infekcji wirusowej lub tuż po jej zakończeniu należy zgłosić się z dzieckiem do lekarza. Początkowymi objawami sepsy są objawy grypopodobne: wysoka gorączka, dreszcze, pocenie się, utrata aktywności i chęci do kontaktu z otoczeniem. Jednak szczególny niepokój i podejrzenie sepsy powinny wzbudzić: utrata przytomności i postępująca niewydolność ważnych narządów oraz brak reakcji na leczenie standardowymi antybiotykami. Charakterystyczne jest też to, że w początkowym okresie choroby we krwi pojawia się zwiększona ilość hormonu adrenokortykotropowego, a w późniejszym kortyzolu. Ostatnio te hormony obarcza się szczególną odpowiedzialnością za osłabienie odpowiedzi odpornościowej organizmu na zakażenie chorobotwórczymi drobnoustrojami i sprzyjanie rozwojowi choroby.
LECZENIE
Przy najmniejszym podejrzeniu zakażenia pneumokokami dziecko powinno otrzymać antybiotyk. Leczenie bywa nierzadko utrudnione i wydłuża się poprzez oporność bakterii na liczne antybiotyki.
ZAPOBIEGANIE
Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania pneumokokom jest szczepienie dziecka już od pierwszego półrocza życia. W okresie nasilonych infekcji trzeba chronić dziecko przed dużymi skupiskami ludzi.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
Pneumokokami można się zakazić drogą kropelkową, podczas kaszlu czy kichania. Co ważne dwoinką zapalenia płuc można się zarazić nie tylko od osoby chorej manifestującej objawy zakażenia, ale także od osób zdrowych. Szacuje się, że ok. 20-40% dzieci w przedszkolach i żłobkach jest nosicielami tych bakterii. Okres wylęgania się choroby to ok. 1-3 dni.
OBJAWY
Pneumokoki mogą powodować wiele różnych chorób, które przebiegać mogą z różnym nasileniem.
Najczęściej są to:
ROPNE ZAPALENIE OPON MÓZGOWYCH – pojawia się najczęściej u dzieci między 6 a 24 miesiącem życia. U tych dzieci występują wówczas silne bóle głowy, gorączka, niepokój, nudności, drgawki. W niektórych przypadkach ciemiączko może być uwypuklone i tętniące.
ZAPALENIE PŁUC – tu objawy manifestują się wysoką gorączką, kaszlem i dusznością. Statystycznie u 25-30% to pneumokoki są przyczyną zapalenia płuc. Zapaleniu płuc w tych zachorowaniach spowodowanych pneumokokami często towarzyszy zapalenie opłucnej. Rozpoznanie potwierdza posiew śluzu z oskrzeli.
ZAPALENIE UCHA ŚRODKOWEGO – w jego przypadku pojawia się ból ucha, gorączka, przytłumienie słuchu. Często towarzyszą mu nudności i wymioty.
ZAPALENIE ZATOK PRZYNOSOWYCH – w ich przebiegu pojawia się ropna wydzielina z nosa, kaszel, ból głowy w okolicy zatok. Może mu towarzyszyć gorączka.
SEPSA – występowanie tej choroby w przeważającej części wiąże się z zakażeniem pneumokokami. Bardzo niebezpieczna może być ona dla niemowląt z uwagi na ich niedojrzały jeszcze układ odpornościowy. W przypadku tego schorzenia pojawienie się wszelkich nietypowych i niepokojących objawów u dziecka w czasie zwykłej infekcji wirusowej lub tuż po jej zakończeniu należy zgłosić się z dzieckiem do lekarza. Początkowymi objawami sepsy są objawy grypopodobne: wysoka gorączka, dreszcze, pocenie się, utrata aktywności i chęci do kontaktu z otoczeniem. Jednak szczególny niepokój i podejrzenie sepsy powinny wzbudzić: utrata przytomności i postępująca niewydolność ważnych narządów oraz brak reakcji na leczenie standardowymi antybiotykami. Charakterystyczne jest też to, że w początkowym okresie choroby we krwi pojawia się zwiększona ilość hormonu adrenokortykotropowego, a w późniejszym kortyzolu. Ostatnio te hormony obarcza się szczególną odpowiedzialnością za osłabienie odpowiedzi odpornościowej organizmu na zakażenie chorobotwórczymi drobnoustrojami i sprzyjanie rozwojowi choroby.
LECZENIE
Przy najmniejszym podejrzeniu zakażenia pneumokokami dziecko powinno otrzymać antybiotyk. Leczenie bywa nierzadko utrudnione i wydłuża się poprzez oporność bakterii na liczne antybiotyki.
ZAPOBIEGANIE
Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania pneumokokom jest szczepienie dziecka już od pierwszego półrocza życia. W okresie nasilonych infekcji trzeba chronić dziecko przed dużymi skupiskami ludzi.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
