Każde dziecko prędzej czy później zacznie coś boleć i chociaż brzmi to okrutnie – dobrze, że maluch ma zdolność odczuwania bólu, gdyż jest to dla rodziców wczesnym systemem ostrzegania o zagrożeniach. Naszym zadaniem jest nauczyć się jak odróżnić ból poważny od szybko przemijającego. Jest to prawdziwą sztuką, ponieważ odczuwanie bólu jest sprawą indywidualną, a jego natężenie nie określa powagi zagrożenia.

Natychmiast do lekarza:

• gdy dziecko ma gorączkę,
• gdy zachowuje się inaczej niż zwykle, jest marudne i niespokojne,
• płacze dłużej niż 5 godzin.

Przeżywaniu bólu towarzyszy strach, tym większy im mniejsze jest dziecko. Maluch może bać się tego, co się przed chwilą wydarzyło – upadku z rowerku, oparzenia się. Boi się, że rana się nie zagoi, że jego ciałko zostało nieodwracalnie uszkodzone. Boi się również lekarzy, którzy kojarzą mu się z bólem – szczepionki, pobieranie krwi, dentysta. Lęk wzmaga ból, więc pierwszą rzeczą jaką należy zrobić jest uspokojenie dziecka. Obecność obojga rodziców, przytulenie, pocałowanie w bolące miejsce bardzo pomaga maluchowi. Nie wolno obarczać dziecka swymi niepokojami. W takiej sytuacji maluchem powinien zająć się ten z rodziców, który jest bardziej opanowany. Rodzice są dla niego wyrocznią, że ból zaraz minie, że wiedzą co mu jest i zaraz temu zaradzą. Jeśli podejrzewamy, że przyczyna płaczu może leżeć w podłożu psychicznym, nie lekceważmy tego i nie bagatelizujmy bólu malucha. Na nic zda się mówienie dziecku „oj, nie płacz, wcale cię tak nie boli”, „to tylko histeria”, czy „po prostu nie chce iść do przedszkola” – przyniesie to tylko odwrotny skutek, a maluch będzie czuł, że nie ma w rodzicach oparcia.

Nasza reakcja, jego reakcja

Jeśli przyczyna bólu jest oczywista i niegroźna – skaleczenie, otarcie, guz, zastrzyk – najpierw należy wytłumaczyć mu co się stało „patrz, skaleczyłeś się”, potem utwierdzić w przekonaniu, że panujemy nad sytuacją „zaraz nakleję ci tu plasterek” i że to nic groźnego „zobaczysz, do wieczora już nie będzie śladu”. Taka postawa doda dziecku otuchy.

Jeśli przyczyna nie jest oczywista - bolą plecy, oko, ucho - dziecko powinno wiedzieć, że szukamy przyczyny i nawet jeśli jej nie znajdziemy, potrafimy przynieść ulgę „nie widzę w oczku żadnego paproszka, ale na wszelki wypadek je przemyję, zaraz poczujesz się lepiej”. Błędem jest uznanie, gdy nie znajdziemy przyczyny, mówić dziecku, że marudzi.

Jeśli znamy przyczynę i wiemy, że ból prędko nie ustąpi - wyrzynanie się ząbków, złamanie, angina – musimy pocieszyć dziecko i zapewnić je, że to nic groźnego.

Oto kilka sposobów jak przynieść ulgę swemu maleństwu:

• Odwrócenie uwagi – trudno bawić się dziecku, gdy cierpi, jednak spróbujmy odwrócić jego uwagę od bólu. Możemy poczytać z nim książeczkę, obejrzeć ulubioną kreskówkę,
• Zmiana pozycji – jeśli ból jest przewlekły, często pomaga nawet najmniejsza zmiana pozycji (podłożenie poduszki, przełożenie dziecka z łóżeczka na fotel),
• Zimny kompres – gdy dziecko się oparzy należy natychmiast schłodzić oparzone miejsce – zimną wodą, lodem (kompres) albo żelowym kompresem (Cold/hot pack, 3M). Zapobiega to również powstaniu pęcherza. Nie zdejmujmy dziecku ubrania przed schłodzeniem oparzonego miejsca. Zimny kompres przynosi ulgę również wtedy, gdy dziecko boli główka z powodu gorączki albo gdy nabije sobie guza. Również gdy malec sobie coś stłucze albo skręci należy przyłożyć chłodny kompres, aby zlikwidować obrzęk.
• Masaż – dziecko mogą boleć mięśnie po dużym wysiłku fizycznym. Masaż w połączeniu z gorącym prysznicem powinien przynieść ulgę.

LEKI

Skutecznym lekiem przeciwbólowym i dodatkowo obniżającym gorączkę jest paracetamol.

Można podawać go dziecku, które ukończyło 3. miesiąc życia. Lek zaczyna działać po 20 minutach i utrzymuje się 4 godziny. Dostępne formy leku: krople, zawiesina, czopki. Leki zawierające paracetamol to Apap, Calpol, Panadol, Paracetamol, Efferalgan – dostępne bez recepty. Dawkę dostosowujemy do wagi dziecka – 10-15 mg/kg masy ciała/dawkę. Nie wolno podawać leku częściej niż co 4-6 godzin. Gdy lek nie pomaga, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie wolno podawać dziecku aspiryny, bo może wywołać zespół Reya – jest to ciężkie zapalenie wątroby i mózgu.

Przeciwbólowo działa również Ibuprofen/Nurofen (nie zaleca się stosować u dzieci o masie ciała poniżej 7 kg). Dawkowanie 5-10 mg/kg wagi ciała, maksymalnie 40 mg/kg wagi na dobę. Lek ten występuje w postaci syropu i czopków doodbytniczych.

Nie należy stosować żadnych lekarstw bez nadzoru lekarza. To co pomaga nam dorosłym, dziecku może zaszkodzić.

Autor: Redakcja dziecko24.pl

Zobacz podobne materiały:

Witamina D pod lupą W przypadku witaminy D rodzice z reguły mają dużo pytań: co ona powoduje?, czy podawać ją dziecku czy też nie? jeśli tak to ile? gdzie się ona znajduje? Czy jej nadmiar jest szkodliwy? Są to pytania jak najbardziej właściwe z uwagi,... zobacz »	Problemy ze słuchem u małych dzieci Dziecko słyszy od pierwszych chwil narodzin, a właściwie dużo wcześniej, bo już między 12. a 16. tygodniem życia płodowego - nieobcy jest dla niego szum krwi przepływającej przez łożysko. zobacz »
Raczkowanie Dla niemowlęcia jeden z głównych celów to możliwość samodzielnego przemieszczania się. Czasami rodzice chcąc ułatwić swojemu dziecku tą naukę prowadzają je za rączki. I to jak się okazuje stanowi wielki błąd. zobacz »	Niemowlę 7 miesięcy Nataniel ma teraz 7 miesięcy i uważa, że życie jest wspaniałe! Nataniel chętnie siedzi i aktywnie pomaga w siadaniu.Aby utrzymać równowagę, chłopiec musi w dalszym ciągu korzystać z podparcia mamy, ale widzimy, jak ramionami... zobacz »