W dzisiejszych czasach wiele
kobiet z uwagi na udaną pracę i szczęśliwy związek odkłada na nieco
później fakt urodzenia dziecka i tak zdarza się, że wiele
pierworódek stanowią kobiety po trzydziestym roku życia, a bywa że
po czterdziestym.
CZY CIĄŻA PO 35 ROKU
ŻYCIA TO DUŻE RYZYKO?
Z pewnością trzeba mieć świadomość, że ciąża w tym wieku jest ciążą podwyższonego ryzyka. Jest jakby naturalna kolej życia – z wiekiem każdy jest nieco mniej sprawny. Częściej pojawiają się także problemy ze zdrowiem, takie jak: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca ciężarnych i przedwcześnie odklejające się łożysko.
Po czterdziestym roku życia łatwiej z kolei również o takie przypadłości jak: hemoroidy, nietrzymanie moczu, bóle krzyża. Nie ma się jednak czym zbytnio denerwować, gdyż każdy z tych problemów dotyczyć może kobiety ciężarnej w młodszym wieku. W żadem sposób nie powinno to wpływać na poczucie wartości przyszłej mamy, ale ta umowna granica lat 35 powinna obligować kobiety do większej dbałości o siebie i o dziecko.
Kiedy świadomie planujesz ciążę w tym wieku warto pomyśleć o zrobieniu dokładnych badań i sprawdzeniu dzięki nim swojego stanu zdrowia. Każda z chorób mogących powodować komplikacje w przebiegu ciąży powinna być zdiagnozowana i leczona przed ciążą. Bardzo ważne jest zatem oddanie się pod opiekę rzetelnemu lekarzowi, który zatroszczy się dokładnie o stan twojego zdrowia.
Ciąża w późniejszym wieku wymaga częstszych wizyt kontrolnych i dodatkowych badań. Ważne jest rzetelne monitorowanie stanu zdrowia matki jak i dziecka i wychwytywanie w porę takich problemów jak:
NADCIŚNIENIE – które może być objawem stanu przedrzucawkowego i tzw. zatrucia ciążowego (dawniej gestora). Świadczyć o nim mogą obrzęki całego ciała oraz białkomocz. Stwierdzone nadciśnienie bezwzględnie wymaga leczenia, gdyż może doprowadzić do przedwczesnego porodu czy zaburzeń rozwoju płodu.
CUKRZYCA – nierozpoznana i nieleczona może doprowadzić do przedwczesnego porodu, niedojrzałości wielu narządów płodu – zwłaszcza układu oddechowego, przerost mięśnia sercowego oraz makrosomię – nadmierną wielkość płodu, co może utrudniać poród. Sposób na wykrycie cukrzycy to sprawdzanie poziomu glukozy we krwi. Badanie to zwykle wykonuje się między 9-10 tygodniem ciąży oraz między 24 a 28. Zbyt wysoki poziom powinien skutkować skierowaniem cię do poradni diabetologicznej. Cukrzyca wymaga wówczas częstych pomiarów cukru, odpowiedniej diety, gimnastyki lub nawet insuliny.
PRZEDWCZESNE ODKLEJANIE SIĘ ŁOŻYSKA – jego objawy stanowią: silny ból, któremu towarzyszy krwawienie. Taki stan wymaga wizyty u lekarza lub w szpitalu. Kiedy łożysko odkleja się w niewielkim stopniu krwawienie może być podobne do tego w czasie miesiączki, może mu towarzyszyć wtedy łagodny ból brzucha lub skurcze macicy. Silne objawy mogą spowodować, że do końca ciąży trzeba będzie leżeć.
BADANIA GENETYCZNE
Zdecydowana większość pierworódek po 35 roku życia boi się wystąpienia u swojej pociechy wady genetycznej, a przede wszystkim zespołu Downa. Ryzyko jego wzrasta wraz z wiekiem matki. Wynika to z faktu pogorszenia się jakości komórek rozrodczych – komórek jajowych, które pojawiają się w w jajnikach już w chwili urodzenia się dziewczynki. Stąd też u kobiet czterdziestoletnich częściej dochodzi do poronienia czy urodzenia dziecka z zespołem Downa. Nie bez znaczenia w tej kwestii jest też wiek ojca, którego komórki produkujące plemniki też się starzeją i w miarę upływu lat tak jak komórki jajowe są narażone na szkodliwe czynniki, mogące doprowadzić do mutacji genów czy przemieszczeń w zakresie chromosomów. Badania dowodzą, że w 25% zespół Downa u dziecka to skutek zaburzeń chromosomalnych u ojca. Warto zatem rozważyć konsultację w poradni genetycznej czy poddać się testom przesiewowym.
BADANIA PRENATALNE
Badania prenatalne dają możliwość wykrycia zespołu Downa u dziecka i wielu innych wad kiedy jeszcze jest ono w łonie matki. W pierwszej kolejności wykonuje się badania nieinwazyjne mające określić stopień ryzyka wystąpienia wad.
Należą do nich:
USG GENETYCZNE – jest ono specjalistycznym usg wykonywanym między 11 i 14 tygodniem ciąży, które z dużą precyzją określa ryzyko wystąpienia wad genetycznych, m.in. Zespołu Downa, Edwardsa czy Patau.
BDANIE POZIOMU AFP – badanie poziomu alfafetoproteiny płodowej we krwi matki, której odchylenia mogą ale nie muszą wskazywać na wady genetyczne płodu.
TEST PAPP-A – tzw. biochemiczna analiza krwi matki z jednoczesnym badaniem ultrasonograficznym tzw. przezierności karkowej. Test ten przeprowadza się między 10. a 14. tygodniem ciąży i jest on najczulszy z badań nieinwazyjnych. Szacuje się, że w około 90% wykrywa zespół Downa.
W przypadku kiedy badania nieinwazyjne pokazują ryzyko wystąpienia wady u dziecka wykonuje się specjalistyczne badania inwazyjne.
Należą do nich:
AMNIOPUNKCJA – polega ona na pobraniu próbki płynu owodniowego i zbadaniu kariotypu płodu. Płyn pobiera się cienką igłą poprzez nakłucie powłok brzusznych matki. Badanie to można bezpiecznie wykonywać od 15 tygodnia ciąży.
BIOPSJA TROFOBLASTU – polega na pobraniu próbki trofoblastu, który przekształca się z czasem w łożysko. Badanie to można już wykonać ok. 11 tygodnia ciąży.
KARDOCENTEZA – polega na pobraniu próbki krwi dziecka z naczyń pępowinowych. Wykonuje się ją w 19 – 20 tygodniu ciąży.
Wszystkie te badania są refundowane u kobiet powyżej 35 roku życia. Warto także pamiętać, że w ponad 90% dzieci takich mam rodzą się zupełnie zdrowe. Niewielki procent stanowią dzieci z wadami genetycznymi czy niewielkimi defektami zdrowotnymi, które da się skorygować zabiegiem operacyjnym po przyjściu na świat dziecka.
CZY PORÓD PRZEBIEGA CIĘŻEJ?
Przebieg porodu u kobiety powyżej 35 roku życia ściśle koreluje z jej stanem zdrowia fizycznego jak i psychicznego. Jeśli chodzi o kondycję fizyczną to osłabione mięśnie i mniejsza elastyczność stawów mogą spowodować wystąpienie trudności w czasie porodu, ale jeśli przyszła mama ćwiczyła w czasie ciąży i jest w dobrej formie to nie ma zupełnie przeciwwskazań do porodu siłami natury, zwłaszcza jeśli poprzednie dziecko rodziło się w ten sposób.
Często dzieci kobiet 35+ rodzą się jednak przez cięcie cesarskie. Ma to związek z większym obciążeniem psychicznym samej rodzącej jak i lekarza. Wykonuje się je wówczas tak na wszelki wypadek.
Warto pamiętać, że sam wiek nie zwiększa znacząco ryzyka urodzenia chorego dziecka. Decydujący wpływ na ten fakt, ma ogólna kondycja psychiczna jak i fizyczna przyszłej mamy.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
Z pewnością trzeba mieć świadomość, że ciąża w tym wieku jest ciążą podwyższonego ryzyka. Jest jakby naturalna kolej życia – z wiekiem każdy jest nieco mniej sprawny. Częściej pojawiają się także problemy ze zdrowiem, takie jak: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca ciężarnych i przedwcześnie odklejające się łożysko.
Po czterdziestym roku życia łatwiej z kolei również o takie przypadłości jak: hemoroidy, nietrzymanie moczu, bóle krzyża. Nie ma się jednak czym zbytnio denerwować, gdyż każdy z tych problemów dotyczyć może kobiety ciężarnej w młodszym wieku. W żadem sposób nie powinno to wpływać na poczucie wartości przyszłej mamy, ale ta umowna granica lat 35 powinna obligować kobiety do większej dbałości o siebie i o dziecko.
Kiedy świadomie planujesz ciążę w tym wieku warto pomyśleć o zrobieniu dokładnych badań i sprawdzeniu dzięki nim swojego stanu zdrowia. Każda z chorób mogących powodować komplikacje w przebiegu ciąży powinna być zdiagnozowana i leczona przed ciążą. Bardzo ważne jest zatem oddanie się pod opiekę rzetelnemu lekarzowi, który zatroszczy się dokładnie o stan twojego zdrowia.
Ciąża w późniejszym wieku wymaga częstszych wizyt kontrolnych i dodatkowych badań. Ważne jest rzetelne monitorowanie stanu zdrowia matki jak i dziecka i wychwytywanie w porę takich problemów jak:
NADCIŚNIENIE – które może być objawem stanu przedrzucawkowego i tzw. zatrucia ciążowego (dawniej gestora). Świadczyć o nim mogą obrzęki całego ciała oraz białkomocz. Stwierdzone nadciśnienie bezwzględnie wymaga leczenia, gdyż może doprowadzić do przedwczesnego porodu czy zaburzeń rozwoju płodu.
CUKRZYCA – nierozpoznana i nieleczona może doprowadzić do przedwczesnego porodu, niedojrzałości wielu narządów płodu – zwłaszcza układu oddechowego, przerost mięśnia sercowego oraz makrosomię – nadmierną wielkość płodu, co może utrudniać poród. Sposób na wykrycie cukrzycy to sprawdzanie poziomu glukozy we krwi. Badanie to zwykle wykonuje się między 9-10 tygodniem ciąży oraz między 24 a 28. Zbyt wysoki poziom powinien skutkować skierowaniem cię do poradni diabetologicznej. Cukrzyca wymaga wówczas częstych pomiarów cukru, odpowiedniej diety, gimnastyki lub nawet insuliny.
PRZEDWCZESNE ODKLEJANIE SIĘ ŁOŻYSKA – jego objawy stanowią: silny ból, któremu towarzyszy krwawienie. Taki stan wymaga wizyty u lekarza lub w szpitalu. Kiedy łożysko odkleja się w niewielkim stopniu krwawienie może być podobne do tego w czasie miesiączki, może mu towarzyszyć wtedy łagodny ból brzucha lub skurcze macicy. Silne objawy mogą spowodować, że do końca ciąży trzeba będzie leżeć.
BADANIA GENETYCZNE
Zdecydowana większość pierworódek po 35 roku życia boi się wystąpienia u swojej pociechy wady genetycznej, a przede wszystkim zespołu Downa. Ryzyko jego wzrasta wraz z wiekiem matki. Wynika to z faktu pogorszenia się jakości komórek rozrodczych – komórek jajowych, które pojawiają się w w jajnikach już w chwili urodzenia się dziewczynki. Stąd też u kobiet czterdziestoletnich częściej dochodzi do poronienia czy urodzenia dziecka z zespołem Downa. Nie bez znaczenia w tej kwestii jest też wiek ojca, którego komórki produkujące plemniki też się starzeją i w miarę upływu lat tak jak komórki jajowe są narażone na szkodliwe czynniki, mogące doprowadzić do mutacji genów czy przemieszczeń w zakresie chromosomów. Badania dowodzą, że w 25% zespół Downa u dziecka to skutek zaburzeń chromosomalnych u ojca. Warto zatem rozważyć konsultację w poradni genetycznej czy poddać się testom przesiewowym.
BADANIA PRENATALNE
Badania prenatalne dają możliwość wykrycia zespołu Downa u dziecka i wielu innych wad kiedy jeszcze jest ono w łonie matki. W pierwszej kolejności wykonuje się badania nieinwazyjne mające określić stopień ryzyka wystąpienia wad.
Należą do nich:
USG GENETYCZNE – jest ono specjalistycznym usg wykonywanym między 11 i 14 tygodniem ciąży, które z dużą precyzją określa ryzyko wystąpienia wad genetycznych, m.in. Zespołu Downa, Edwardsa czy Patau.
BDANIE POZIOMU AFP – badanie poziomu alfafetoproteiny płodowej we krwi matki, której odchylenia mogą ale nie muszą wskazywać na wady genetyczne płodu.
TEST PAPP-A – tzw. biochemiczna analiza krwi matki z jednoczesnym badaniem ultrasonograficznym tzw. przezierności karkowej. Test ten przeprowadza się między 10. a 14. tygodniem ciąży i jest on najczulszy z badań nieinwazyjnych. Szacuje się, że w około 90% wykrywa zespół Downa.
W przypadku kiedy badania nieinwazyjne pokazują ryzyko wystąpienia wady u dziecka wykonuje się specjalistyczne badania inwazyjne.
Należą do nich:
AMNIOPUNKCJA – polega ona na pobraniu próbki płynu owodniowego i zbadaniu kariotypu płodu. Płyn pobiera się cienką igłą poprzez nakłucie powłok brzusznych matki. Badanie to można bezpiecznie wykonywać od 15 tygodnia ciąży.
BIOPSJA TROFOBLASTU – polega na pobraniu próbki trofoblastu, który przekształca się z czasem w łożysko. Badanie to można już wykonać ok. 11 tygodnia ciąży.
KARDOCENTEZA – polega na pobraniu próbki krwi dziecka z naczyń pępowinowych. Wykonuje się ją w 19 – 20 tygodniu ciąży.
Wszystkie te badania są refundowane u kobiet powyżej 35 roku życia. Warto także pamiętać, że w ponad 90% dzieci takich mam rodzą się zupełnie zdrowe. Niewielki procent stanowią dzieci z wadami genetycznymi czy niewielkimi defektami zdrowotnymi, które da się skorygować zabiegiem operacyjnym po przyjściu na świat dziecka.
CZY PORÓD PRZEBIEGA CIĘŻEJ?
Przebieg porodu u kobiety powyżej 35 roku życia ściśle koreluje z jej stanem zdrowia fizycznego jak i psychicznego. Jeśli chodzi o kondycję fizyczną to osłabione mięśnie i mniejsza elastyczność stawów mogą spowodować wystąpienie trudności w czasie porodu, ale jeśli przyszła mama ćwiczyła w czasie ciąży i jest w dobrej formie to nie ma zupełnie przeciwwskazań do porodu siłami natury, zwłaszcza jeśli poprzednie dziecko rodziło się w ten sposób.
Często dzieci kobiet 35+ rodzą się jednak przez cięcie cesarskie. Ma to związek z większym obciążeniem psychicznym samej rodzącej jak i lekarza. Wykonuje się je wówczas tak na wszelki wypadek.
Warto pamiętać, że sam wiek nie zwiększa znacząco ryzyka urodzenia chorego dziecka. Decydujący wpływ na ten fakt, ma ogólna kondycja psychiczna jak i fizyczna przyszłej mamy.
Autor: Redakcja dziecko24.pl
