Powyżej odbytu znajdują się guzki
przypominające poduszeczki wypełnione krwią. Ich zadaniem jest
blokowanie wydalania gazów. Wraz z mięśniami odbytu kontrolują one
oddawanie stolca.
Kiedy dochodzi do wypróżnienia
krew odpływa z tych poduszeczek i w ten sposób powstaje miejsce dla
wydalanego stolca. Po wypróżnieniu krew napływa do nich z powrotem.
Czasem jednak ten mechanizm zostaje zaburzony.
Sprzyja temu m.in. ciąża. W czasie ciąży rosnąca macica uciska naczynia krwionośne jamy brzusznej, utrudniając odpływ krwi z żył z dolnych partii ciała. Dodatkowo hormony spowalniają proces trawienia i dochodzi do zmniejszonej częstotliwości wypróżnień, która doprowadza do zaparć.
Taki stan sprawia, że ciężarna wkłada wiele wysiłku przy oddawaniu stolca. Ciśnienie krwi w okolicach odbytu wzrasta. Hemoroidy napinają się i ulegają znacznemu powiększeniu. Ściany naczyń krwionośnych stają się coraz bardziej rozszczelnione i dochodzi do powstawania choroby hemoroidalnej.
OBJAWY
Hemoroidy dają o sobie znać zwykle w III trymestrze ciąży. nie są niebezpieczne dla dziecka, ale przysparzają ciężarnej wiele przykrych dolegliwości.
Jednym z pierwszych objawów jest swędzenie w okolicach odbytu. Następnie w wyniku otarć spowodowanych drapaniem, pojawia się uczucie pieczenia. Na uszkodzenia narażona jest także skóra wokół odbytu oraz śluzówka. Intensywność objawów może przybierać na sile im bliżej będzie porodu. W późniejszym etapie może pojawić się ból zwykle obecny podczas wypróżniania. Towarzyszyć tej chorobie może także krwawienie zaobserwowane np. na bieliźnie czy papierze toaletowym. Takie symptomy związane są z przeciążeniem i nadmiernym napięciem żył otaczających okolice zwieracza. Osłabione naczynia krwionośne mogą skutkować pękaniem hemoroidów i wiążącym się z tym bólem i krwawieniem. Rzadko zdarza się, że hemoroidy wypadają, co powodować może trudności w chodzeniu. Takie powikłanie jest jednak dużą rzadkością w przypadku hemoroidów powstałych w przebiegu ciąży.
DIETA A HEMOROIDY
W przypadku hemoroidów ważne jest unikanie zaparć, które utrudniają wypróżnianie się. Pozwoli na to spożywanie pokarmów zawierających błonnik, a znajduje się on w kaszy, makaronach razowych, brązowym ryżu i warzywach. Korzystny wpływ w przeciwdziałaniu zaparciom przypisuje się także suszonym owocom: śliwkom, kiwi, figom. Podstawę takiej diety stanowi też odpowiednie nawadnianie organizmu – dobrym rozwiązaniem jest tutaj picie naturalnej wody niegazowanej.
LECZENIE
Jedną z prostszych metod leczniczych w przypadku hemoroidów są napary i okłady.
Można tutaj zastosować np. przemywanie okolic intymnych naparem kory dębu. Wykazuje on działanie przeciwzapalne. Na rynku dostępne są także specjalne płyny do higieny intymnej posiadające w składzie właśnie korę dębu.
Innym środkiem dostępnym w aptekach czy nawet zwykłych drogeriach może być regularne przemywanie chłodną wodą z mydłem przeznaczonym dla kobiet w ciąży.
Pomocna może okazać się zwykła herbata. Wystarczy tylko ciepłą torebkę z herbatą lub wacik nią nasączony przyłożyć w obolałe miejsca. Zawarta w niej tanina złagodzi krwawienie i obrzęki oraz wykaże działanie ściągające.
W aptekach dostępne są także specjalne nakładki, które po schłodzeniu przykłada się w okolice odbytu. Powodują one złagodzenie obrzęków i przynoszą ulgę w pieczeniu.
Warto w okresie nasilenia się objawów unikać podcierania się papierem toaletowym. Lepszym rozwiązaniem będzie korzystanie z nawilżających chusteczek takich chociażby jakich używa się w pielęgnacji pupy dziecka czy po prostu podmywanie się w bidecie.
Maść nagietkowa dodatkowo pozwoli nawilżyć podrażnione okolice odbytu.
Kiedy jednak metody lecznicze wymienione powyżej nie pomogą warto skontaktować się z lekarzem ginekologiem. Najprawdopodobniej przepisze on bezpieczne leki w postaci czopków lub maści. Wiele z tych preparatów ma w swoim składzie substancje naturalne takie jak wyciąg z kasztanowca czy nagietka. Leki te wzmacniają naczynia krwionośne, hamują krwawienie i działają ściągająco.
Lekiem podawanym doustnie kobietom w ciąży jest preparat z ruszczykiem kolczystym.
ZABIEG
Zabieg inwazyjny to już ostateczny etap walki z hemoroidami kiedy inne metody okazują się nieskuteczne. Warto wybrać się wtedy do lekarza proktologa, który zdecyduje o konieczności takiego zabiegu i doradzi, którą z metod wybrać.
Do tego typu metod w alki z hemoroidami należą:
FOTOKOAGULACJA - Fotokoagulacja podczerwienią polega na przykładaniu sondy i wykorzystaniu promieniowania podczerwieni do wywołania martwicy wypadającego guzka. Promieniowanie skierowane na szczyt guzka zamieniane jest na ciepło w głębi tkanek guzka krwawniczego powodując sklerotyzację tkanki hemoroidalnej.
SKLEROTERAPIA – jest bardzo powszechną metodą leczenia żylaków, a jej skuteczność jest porównywalna do leczenia operacyjnego. Jej wielką zaletą jest również możliwość przeprowadzenia zabiegu ambulatoryjnie, tzn. nie jest wymagany pobyt w szpitalu, co skraca czas leczenia do około 1-2 godzin, a pacjent może być uruchomiony bezpośrednio po zabiegu.
Metoda ta może być stosowana już nawet w początkowym okresie choroby, w którym głównymi objawami są teleangiektazje oraz niewielkie żylaczki. Większe żylaki także są leczone tą metodą. Skleroterapia polega na wprowadzeniu do żylaka za pomocą strzykawki środka obiterującego. Środkiem tym jest Polidocanol lub siarczan sodowy tetradecylu, które wywołują miejscowy stan zapalny żylaka i doprowadzają do zarośnięcia żyły.
W przypadku obliteracji większych żylaków, oprócz Polidocanolu, do żylaka podaje się powietrze, które rozpręża środek i powstaje tzw. pianka. Zabieg ten jest nazywany obliteracją piankową i jest wykonywany pod kontrolą USG. Po zabiegu pacjent powinien przez ok. 7-14 dni stosować kompresjoterapię z użyciem opaski uciskowej.
OPASKI UCISKOWE - Zakładanie podwiązek gumowych na hemoroidy jest metodą stosowaną u chorych z I i II stopniem rozwoju choroby, u których powtarzają się krwawienia i stany zapalne. Stosowanie tego typu leczenia pozwoliło zmniejszyć liczbę chirurgicznych wycięć hemoroidów o 80%.
KRIOTERAPIA - jest metodą polegającą na zamrażaniu do -196°C za pomocą ciekłego azotu lub zamrażanie do -89°C za pomocą podtlenku azotu guzków hemoroidalnych w celu wywołania ich lokalnej martwicy.
METODA WG LONGO (PPH - Procedure for Prolapse and Haemorrhoidectomy) to zabieg polegający na okrężnym wycięciu staplerem okrągłym pasma błony śluzowej wewnątrz odbytnicy. Dochodzi wówczas do wciągnięcia w kanale odbytu wypadających zespołów krwawniczych na właściwe miejsce. Nie wycina się guzków krwawniczych, które ulegają z czasem znacznemu zmniejszeniu.
Jedynie 10-20% chorych z chorobą hemoroidalną najczęściej w IV okresie wymaga zabiegu operacyjnego. Najczęściej wykonywane zabiegi operacyjne to: otwarta hemoroidektomia metodą Milligan-Morgan, metoda Fergusona (przy intensywnym krwawieniu), podśluzówkowa hemoroidoktomia metodą Parksa.
Leczenie operacyjne nie jest wolne od powikłań, które mogą nieraz doprowadzić do poważnego kalectwa, jakim jest zwężenie odbytu czy też uszkodzenie aparatu zwieraczy i nietrzymanie gazów i/lub stolca.
Przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego są: choroby zapalne jelit, choroby przebiegające z obniżeniem odporności (białaczka), ciąża (zwłaszcza I trymestr), zadzierzgnięcie wypadniętych hemoroidów, ostry zespół hemoroidalny (stany zapalne i zakrzepowe o dużym nasileniu i gwałtownym przebiegu).
Autor: Redakcja dziecko24.pl
Sprzyja temu m.in. ciąża. W czasie ciąży rosnąca macica uciska naczynia krwionośne jamy brzusznej, utrudniając odpływ krwi z żył z dolnych partii ciała. Dodatkowo hormony spowalniają proces trawienia i dochodzi do zmniejszonej częstotliwości wypróżnień, która doprowadza do zaparć.
Taki stan sprawia, że ciężarna wkłada wiele wysiłku przy oddawaniu stolca. Ciśnienie krwi w okolicach odbytu wzrasta. Hemoroidy napinają się i ulegają znacznemu powiększeniu. Ściany naczyń krwionośnych stają się coraz bardziej rozszczelnione i dochodzi do powstawania choroby hemoroidalnej.
OBJAWY
Hemoroidy dają o sobie znać zwykle w III trymestrze ciąży. nie są niebezpieczne dla dziecka, ale przysparzają ciężarnej wiele przykrych dolegliwości.
Jednym z pierwszych objawów jest swędzenie w okolicach odbytu. Następnie w wyniku otarć spowodowanych drapaniem, pojawia się uczucie pieczenia. Na uszkodzenia narażona jest także skóra wokół odbytu oraz śluzówka. Intensywność objawów może przybierać na sile im bliżej będzie porodu. W późniejszym etapie może pojawić się ból zwykle obecny podczas wypróżniania. Towarzyszyć tej chorobie może także krwawienie zaobserwowane np. na bieliźnie czy papierze toaletowym. Takie symptomy związane są z przeciążeniem i nadmiernym napięciem żył otaczających okolice zwieracza. Osłabione naczynia krwionośne mogą skutkować pękaniem hemoroidów i wiążącym się z tym bólem i krwawieniem. Rzadko zdarza się, że hemoroidy wypadają, co powodować może trudności w chodzeniu. Takie powikłanie jest jednak dużą rzadkością w przypadku hemoroidów powstałych w przebiegu ciąży.
DIETA A HEMOROIDY
W przypadku hemoroidów ważne jest unikanie zaparć, które utrudniają wypróżnianie się. Pozwoli na to spożywanie pokarmów zawierających błonnik, a znajduje się on w kaszy, makaronach razowych, brązowym ryżu i warzywach. Korzystny wpływ w przeciwdziałaniu zaparciom przypisuje się także suszonym owocom: śliwkom, kiwi, figom. Podstawę takiej diety stanowi też odpowiednie nawadnianie organizmu – dobrym rozwiązaniem jest tutaj picie naturalnej wody niegazowanej.
LECZENIE
Jedną z prostszych metod leczniczych w przypadku hemoroidów są napary i okłady.
Można tutaj zastosować np. przemywanie okolic intymnych naparem kory dębu. Wykazuje on działanie przeciwzapalne. Na rynku dostępne są także specjalne płyny do higieny intymnej posiadające w składzie właśnie korę dębu.
Innym środkiem dostępnym w aptekach czy nawet zwykłych drogeriach może być regularne przemywanie chłodną wodą z mydłem przeznaczonym dla kobiet w ciąży.
Pomocna może okazać się zwykła herbata. Wystarczy tylko ciepłą torebkę z herbatą lub wacik nią nasączony przyłożyć w obolałe miejsca. Zawarta w niej tanina złagodzi krwawienie i obrzęki oraz wykaże działanie ściągające.
W aptekach dostępne są także specjalne nakładki, które po schłodzeniu przykłada się w okolice odbytu. Powodują one złagodzenie obrzęków i przynoszą ulgę w pieczeniu.
Warto w okresie nasilenia się objawów unikać podcierania się papierem toaletowym. Lepszym rozwiązaniem będzie korzystanie z nawilżających chusteczek takich chociażby jakich używa się w pielęgnacji pupy dziecka czy po prostu podmywanie się w bidecie.
Maść nagietkowa dodatkowo pozwoli nawilżyć podrażnione okolice odbytu.
Kiedy jednak metody lecznicze wymienione powyżej nie pomogą warto skontaktować się z lekarzem ginekologiem. Najprawdopodobniej przepisze on bezpieczne leki w postaci czopków lub maści. Wiele z tych preparatów ma w swoim składzie substancje naturalne takie jak wyciąg z kasztanowca czy nagietka. Leki te wzmacniają naczynia krwionośne, hamują krwawienie i działają ściągająco.
Lekiem podawanym doustnie kobietom w ciąży jest preparat z ruszczykiem kolczystym.
ZABIEG
Zabieg inwazyjny to już ostateczny etap walki z hemoroidami kiedy inne metody okazują się nieskuteczne. Warto wybrać się wtedy do lekarza proktologa, który zdecyduje o konieczności takiego zabiegu i doradzi, którą z metod wybrać.
Do tego typu metod w alki z hemoroidami należą:
FOTOKOAGULACJA - Fotokoagulacja podczerwienią polega na przykładaniu sondy i wykorzystaniu promieniowania podczerwieni do wywołania martwicy wypadającego guzka. Promieniowanie skierowane na szczyt guzka zamieniane jest na ciepło w głębi tkanek guzka krwawniczego powodując sklerotyzację tkanki hemoroidalnej.
SKLEROTERAPIA – jest bardzo powszechną metodą leczenia żylaków, a jej skuteczność jest porównywalna do leczenia operacyjnego. Jej wielką zaletą jest również możliwość przeprowadzenia zabiegu ambulatoryjnie, tzn. nie jest wymagany pobyt w szpitalu, co skraca czas leczenia do około 1-2 godzin, a pacjent może być uruchomiony bezpośrednio po zabiegu.
Metoda ta może być stosowana już nawet w początkowym okresie choroby, w którym głównymi objawami są teleangiektazje oraz niewielkie żylaczki. Większe żylaki także są leczone tą metodą. Skleroterapia polega na wprowadzeniu do żylaka za pomocą strzykawki środka obiterującego. Środkiem tym jest Polidocanol lub siarczan sodowy tetradecylu, które wywołują miejscowy stan zapalny żylaka i doprowadzają do zarośnięcia żyły.
W przypadku obliteracji większych żylaków, oprócz Polidocanolu, do żylaka podaje się powietrze, które rozpręża środek i powstaje tzw. pianka. Zabieg ten jest nazywany obliteracją piankową i jest wykonywany pod kontrolą USG. Po zabiegu pacjent powinien przez ok. 7-14 dni stosować kompresjoterapię z użyciem opaski uciskowej.
OPASKI UCISKOWE - Zakładanie podwiązek gumowych na hemoroidy jest metodą stosowaną u chorych z I i II stopniem rozwoju choroby, u których powtarzają się krwawienia i stany zapalne. Stosowanie tego typu leczenia pozwoliło zmniejszyć liczbę chirurgicznych wycięć hemoroidów o 80%.
KRIOTERAPIA - jest metodą polegającą na zamrażaniu do -196°C za pomocą ciekłego azotu lub zamrażanie do -89°C za pomocą podtlenku azotu guzków hemoroidalnych w celu wywołania ich lokalnej martwicy.
METODA WG LONGO (PPH - Procedure for Prolapse and Haemorrhoidectomy) to zabieg polegający na okrężnym wycięciu staplerem okrągłym pasma błony śluzowej wewnątrz odbytnicy. Dochodzi wówczas do wciągnięcia w kanale odbytu wypadających zespołów krwawniczych na właściwe miejsce. Nie wycina się guzków krwawniczych, które ulegają z czasem znacznemu zmniejszeniu.
Jedynie 10-20% chorych z chorobą hemoroidalną najczęściej w IV okresie wymaga zabiegu operacyjnego. Najczęściej wykonywane zabiegi operacyjne to: otwarta hemoroidektomia metodą Milligan-Morgan, metoda Fergusona (przy intensywnym krwawieniu), podśluzówkowa hemoroidoktomia metodą Parksa.
Leczenie operacyjne nie jest wolne od powikłań, które mogą nieraz doprowadzić do poważnego kalectwa, jakim jest zwężenie odbytu czy też uszkodzenie aparatu zwieraczy i nietrzymanie gazów i/lub stolca.
Przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego są: choroby zapalne jelit, choroby przebiegające z obniżeniem odporności (białaczka), ciąża (zwłaszcza I trymestr), zadzierzgnięcie wypadniętych hemoroidów, ostry zespół hemoroidalny (stany zapalne i zakrzepowe o dużym nasileniu i gwałtownym przebiegu).
Autor: Redakcja dziecko24.pl
