Dość powszechne wydaje się stwierdzenie, że gotowanie warzyw niszczy wiele spośród zawartych w nich witamin i składników mineralnych.

Dość często okazuje się, że te kilka minut w garnku wcale nie obniża tak drastycznie ich walorów zdrowotnych, a w niektórych przypadkach zwiększa zawartość niektórych cennych składników. Skąd zatem powszechna opinia, że surowe warzywa są zdrowsze? Najprawdopodobniej ma to związek z zawartą w nich witaminą C. Jest ona nam niezbędna, gdyż podnosi odporność organizmu, wspomaga wchłanianie, chroni przed skutkami zanieczyszczenia środowiska. Niestety ta witamina jest jedną z najbardziej nietrwałych. Niszczy ją poza wysoką temperaturą także zbyt długie przechowywanie. Już po tygodniu w lodówce nawet surowe jarzyny tracą jej znaczną zawartość w porównaniu z ilością jaką posiadały gdy były świeże. 

Dlaczego warto gotować warzywa? Przede wszystkim są lżej strawne niż ich surowa postać. Odpowiednio długie ich gotowanie odgrywa tutaj ogromne znaczenie. Wrzucenie np. kalafiora czy fasolki do garnka z wrzącą wodą i gotowanie ich przez trzy kwadranse jest błędem. Im krócej je gotujesz, tym lepiej. Obróbka termiczna powyżej 20-25 minut sprawia, że warzywa tracą nie tylko wartości odżywcze, ale i smak. Liczy się także ilość wody. Powinno jej być tylko tyle, żeby przykrywała jarzyny, ponieważ wypłukuje ona sole mineralne. W przypadku zupy zostają one w wywarze, ale gdy przygotowujesz jarzynkę i odlejesz ją do zlewu wówczas je marnujesz. Najlepszym rozwiązaniem jest gotowanie na parze, które jest niekłopotliwym i szybkim sposobem na przyrządzenie zdrowych i smacznych potraw. Możesz kupić do tego celu specjalny wkład do garnka, kupić parowar lub zaopatrzyć się w specjalne torebki do mikrofalówki. Przyrządzane w nich brokuły czy fasolka tracą minimum witamin, zachowując przy tym chrupkość i smak, a także cenne substancje wykazujące działanie przeciwnowotworowe i antybakteryjne zwane glukozynolaty. Są one wrażliwe na temperaturę, wiec gotowanie niszczy ich 60-70%. Warzywa w których jest ich najwięcej to np. brokuły i kalafior, dlatego też powinno się je gotować krótko i tak aby były po wyjęciu półtwarde.

Badania naukowe w tym zakresie pokazały także, że w gotowanej marchwi jest więcej karotenoidów – silnych przeciwutleniaczy, do których należy m.in. beta-karoten – niż w surowej. Korzystnym dodatkiem podczas jej gotowania będzie dodanie odrobiny tłuszczu, który ułatwi wchłanianie się beta-karotenu. Do gotowanej na parze lub w niewielkiej ilości wody marchwi dodaj odrobinę masła, a gdy malec ma chęć na surówkę, nie zapomnij polać jej oliwą.

Pomidor jest bogaty w likopen, ale znacznie więcej niż w świeżutkim okazie jest go w przecierze, duszonych pomidorach, soku pomidorowym, a także ketchupie. Nie żałuj go wiec swojemu dziecku, ale zadbaj by nie zawierał konserwantów, barwników czy substancji smakowych.

Doskonałym sposobem, żeby w kalafiorze, ziemniakach, czy marchewce zachować maksimum witamin i minerałów, jest gotowanie ich w całości i krojenie tuż przed podaniem. jednym z wyjątków jest czosnek, który należy obrać, drobno posiekać lub rozgnieść praską. Będzie najzdrowszy jeśli dodasz go do przygotowywanych potraw pod sam koniec gotowania.

Naturalnie podawanie surowych postaci warzyw nadal ma sens. Świeża surowa marchewka, papryka, rzodkiewka dostarcza mnóstwa cennych składników – witaminę C, sole mineralne, przeciwutleniacze dość często wrażliwe na wysoka temperaturę. Tak jak w przypadku gotowania świeżość warzyw ma ogromne znaczenie. Serwuj wiec swojemu dziecku warzywa pod różną postacią. Będziesz miała dzięki temu możliwość skorzystania z większej ilości cennych składników. 

Autor: Redakcja dziecko24.pl