Mogłoby się wydawać, że stopy niemowlaka to miniaturki stóp dorosłego. Ale tak nie jest. Stopy niemowlęcia mają inne proporcje i kształt: są krótsze, szersze i zwężają się ku pięcie. Są też bardziej pulchne, a miękkie podbicie wypełnia poduszeczka z tłuszczu. Łukowate wygięcie stopy pojawia się dopiero w wieku dwóch, trzech lat.

Niektóre noworodki mają podwinięte i skrzyżowane paluszki, które z czasem z reguły prostują się same. Zdarza się też, że palce są skierowane do środka, ale najczęściej ustawiają się prawidłowo, zanim dziecko skończy trzy, cztery lata. Paznokcie malucha bywają lekko zakrzywione - prostują się w wieku dwóch, trzech lat.

Kiedy jednak wspomniane powyżej cechy budowy utrzymują się dłużej warto poradzić się lekarza.

Zanim chrząstki się rozrosną i przekształcą w 26 sztywnych i solidnych kości, minie około 20 lat. Na razie stópka dziecka jest wrażliwa i delikatna. Nawet zbyt ciasne skarpetki mogą ja zdeformować. Aby tego uniknąć warto pamiętać o przestrzeganiu kilku ważnych zasad:

• Jeśli jest dostatecznie ciepło, dziecko powinno mieć gołe stopy.
• Stopy dziecka nie mogą być ściśnięte. Jeśli zakładasz mu skarpetki, upewnij się, że są wystarczająco luźne. Palce muszą się w nich swobodnie poruszać. Pamiętaj, że dziecko szybko rośnie i w ciągu kilku tygodni skarpetki mogą okazać się za małe. Wiele dzieci ma po urodzeniu podwinięte paluszki, które z czasem się prostują i potrzebują coraz więcej miejsca.
• Nie kupuj skarpetek ze sztucznego włókna, nie pozwalają skórze oddychać. Wybieraj skarpety z wełny, bawełny albo z włókiem mieszanych (najwyżej 20 proc. włókna sztucznego).
• Śpioszki i pajacyki powinny mieć na tyle długie nogawki, by nie krępowały stóp.
• Przykrywaj dziecko tylko lekką kołderką lub kocykiem, by mogło ruszać stopami podczas snu.
• Nie ponaglaj dziecka do postawienia pierwszych kroków!!!
• Lekarze uważają, że dziecko samo wie najlepiej, kiedy może stanąć na własnych nogach. Bezcelowe jest podtrzymywanie malca po to, by nauczył się stać. Kiedy będzie do tego gotowy, podniesie się sam, podciągając się na szczebelkach łóżeczka czy meblach.
• Nie przyspieszaj też nauki chodzenia prowadząc dziecko za ręce. Pamiętaj, że dzieci zaczynają chodzić w różnym wieku. Niemal połowa nie potrafi bez podtrzymania zrobić kilku kroków na swoich pierwszych urodzinach. W pół roku później ta niełatwa sztuka udaje się 90 procentom dzieci. Z początku wiele maluchów stawia stopy do wewnątrz, bo wtedy łatwiej utrzymać równowagę. Nogi mają przy tym szeroko rozstawione i lekko ugięte.

ZAKUP BUCIKÓW

Kupno prawdziwych butów dla swojej pociechy to prawdziwe wyzwanie i sygnał, że przestaje ono już być malutkim niemowlęciem.

Zakup pierwszych bucików należy przeprowadzić dopiero wtedy kiedy buciki zdadzą egzamin ze swojego użytkowania czyli wtedy kiedy zaczyna ono chodzić i mają one wtedy za zadanie chronić nóżki przed urazami, czyli w czasie spacerów poza domem. W domu najlepiej mu będzie boso albo w skarpetkach antypoślizgowych. A dlaczego to takie ważne żeby wstrzymać się ze zbyt wczesnym zakładaniem butów? Otóż jeśli stópki dziecka zbyt wcześnie zostają uwięzione w butach, to mogą one ulec zniekształceniu.

Jak kupić prawidłowe buciki?

Dziecko musi przymierzyć w sklepie oba buciki, stanąć w nich i zrobić kilkanaście kroczków. Poproś je także, by stanęło na palcach - jeżeli się przewraca, buty nie są dobre. Nie mogą być one także ani za małe, ani za duże. Miedzy dużym palcem a noskiem buta powinno być ok. 1 cm luzu. Zwróć też uwagę, czy but jest dostatecznie szeroki.

Dziecko nie powinno nosić butów np. po starszym rodzeństwie - stopa każdego malca jest inna, używany but może ją zdeformować.

Pamiętaj także, że nóżka małego dziecka szybko rośnie i buty dość często mimo dobrego stanu robią się zbyt ciasne. Podwinięte paluszki, zaczerwienienia, otarcia świadczą o tym, że buty są albo źle dobrane, albo za ciasne.

Takich bolesnych oznak możesz uniknąć poprzez regularne sprawdzanie, czy przy lekkim naciśnięciu noska buta da się już wyczuć palce dziecka. Możesz też co jakiś czas odrysować stopy dziecka na kartonie, wyciąć i sprawdzić, czy swobodnie mieszczą się w butach.

Pamiętaj również o regularnym obcinaniu paznokci u nóg. Obcina się je "na prosto", żeby nie wrastały. Używaj do tego specjalnych nożyczek z zaokrąglonymi czubkami.

Wybierając pierwsze buty dla dziecka, kieruj się przede wszystkim jego wygodą, a nie własnymi upodobaniami estetycznymi. Dobry but:

• jest zrobiony z naturalnego tworzywa (skóry lub tkaniny); dostosowuje się do kształtu stopy i pozwala jej oddychać;
• ma sprężystą, szorstką podeszwę, która zgina się tam, gdzie zginają się paluszki - mniej więcej w 1/3, 1/4 długości od przodu;
• jego nosek jest na tyle szeroki, że dziecko może ruszać palcami;
• wewnątrz ma wyściółkę z miękkiej skórki, która nie obciera stopy;
• ma prosty płaski obcas, dzięki czemu dziecko nie będzie przekrzywiać stóp do środka;
• jego cholewka jest niezbyt wysoka i nie krępuje ruchów w kostce;
• wewnątrz jest zupełnie płaski (chyba, że to specjalny but ortopedyczny);
• ma elastyczne zapięcia.

Gdy dziecko zacznie stawiać pierwsze kroki, czyli zwykle około 13-15 miesiąca warto udać się z nim do ortopedy, który skontroluje pozycję ustawienia kości piętowej oraz określi czy dziecko ma jakieś wady w zakresie ustawienia nóżek.

Autor: Redakcja dziecko24.pl