Każde dziecko ma nieco inny „tryb” wydalania pokarmu, niektóre dzieci robią kilka kupek dziennie, inne zaś jedną na dwa dni. Jeśli tak jest stale, a malec czuje się dobrze, nie ma powodu do niepokoju. Jednak gdy wypróżnieniu towarzyszy ból, brzuszek jest napięty, a stolec bardzo suchy i twardy – prawdopodobnie twoje dziecko cierpi na zaparcia. Jak mu wtedy pomóc?

Kiedy możemy mówić o zaparciu?

O tym, że dziecko ma zaparcia, świadczy nie tylko twarda kupka, ale też bolesne napinanie ciała, ból brzucha, czasem krew i ropa w stolcu. Na odbycie mogą pojawić się pęknięcia, spowodowane znacznym wysiłkiem i podrażnianiem delikatnej skóry przez twardy stolec. Zaparcia mogą pojawić się już w okresie niemowlęcym. Częściej przytrafiają się dzieciom karmionym sztucznie, mleko modyfikowane jest bowiem gorzej przyswajane przez organizm maluszków, niż pokarm mamy.

Jeśli zauważysz, że twoje maleństwo ma problemy ze zrobieniem kupki, porozmawiaj o tym z pediatrą. Może się okazać, że jest to spowodowane np. złą pracą jelit (ich małą drożnością), albo alergią np. na białko mleka krowiego. Jeśli więc zaparcia trwają przez kilka dni, nie bagatelizuj tego problemu. Zwłaszcza, że mają one tendencje do nawrotów.

Przyczyny zaparć u dzieci:

• nieodpowiednia dieta (zbyt mało błonnika, warzyw, owoców i płynów, dużo słodyczy),
• niedobór żelaza w organizmie,
• alergia,
• niestrawność (zwolniona perystaltyka jelit),
• za mało ruchu,
• choroba lub ogólny zły stan zdrowia
• wstrzymywanie stolca (np. na tle nerwowym, czy z powodu pęknięć na odbycie).

W przypadku zaparć u dziecka należy:

• skontaktować się z pediatrą (samemu nie wolno podawać dziecku żadnych środków przeczyszczających, robić lewatywy, ani wprowadzać do diety malucha ziół czy innych „domowych” specyfików),
• zastosować dietę (można leczyć w ten sposób sporadyczne zaparcia u dziecka, wprowadza się także zmiany w żywieniu dziecka, jeśli zaparcia często się powtarzają, ale nie są bardzo silne). Po konsultacji z lekarzem można podać niemowlęciu sok z suszonych śliwek. Jeśli do diety dziecka są już wprowadzone pokarmy stałe, można wzbogacić jadłospis większą ilością owoców, warzyw oraz podawać produkty pełnoziarniste i te zawierające probiotyki (kefiry, jogurty).
• zagwarantować dziecku więcej ruchu – nawet z niemowlętami można wykonywać pewne ćwiczenia, np. „rowerek”, podczas którego brzuszek dziecka jest delikatne ugniatany, co pobudza pracę jelit. Skuteczny jest także delikatny masaż brzuszka. Ze starszym smykiem chodź często na spacery i pozwól mu poszaleć na placu zabaw.

Momenty krytyczne (zaparcia u dzieci)

U niemowląt kłopoty z zaparciami są spowodowane czynnikami fizjologicznymi, chorobą, nieodpowiednią dietą. U starszych dzieci kłopoty ze zrobieniem kupki mogą być wywołane także czynnikami psychicznymi. Dziecko może w ten sposób reagować na zmiany, jakie zachodzą w życiu rodziny (pojawienie się rodzeństwa, przeprowadzka, kłótnie rodziców). Także np. kilkudniowe wizyty krewnych, które burzą ustalony rytm dnia malucha, mogą być przyczyną rozstrojenia się jego organizmu. Bardzo często problemy z zaparciami zbiegają się w czasie z posłaniem dziecka do przedszkola. Toalety w takich placówkach nie zapewniają spokoju i prywatności – najczęściej nie mają zamków w drzwiach, co psotliwe maluszki nierzadko wykorzystują, by poprzeszkadzać rówieśnikom. Nic więc dziwnego, że twóje dziecko może krepować się załatwiać w takich warunkach. A wstrzymywanie kupki prowadzi do późniejszych zaparć. Co możesz zrobić w takiej sytuacji? Najlepiej przestaw porę wypróżnień na rano – niech dziecko spędzi po śniadaniu kilkanaście minut w toalecie. Jeśli przez kilka dni nie zauważysz poprawy, a kłopoty z zaparciami będą się utrzymywać, poproś lekarza o przepisanie recepty na preparat ułatwiający wypróżnienie. I przede wszystkim zachowaj cierpliwość i spokój. Jeśli w kale nie widać krwi, a maluch nie ma oznaków choroby, zaparcia z twoją pomocą wkrótce ustąpią.

Autor: Redakcja dziecko24.pl