W ciągu ostatnich kilku lat aż o
60 proc. wzrosła liczba dzieci mających problemy logopedyczne, zaś
niemal połowa sześciolatków ma wadę wymowy wymagającą
leczenia.
Takie dane przerażają zwłaszcza
gdy weźmie się pod uwagę fakt, że mowa nie jest tylko sposobem
komunikowania się, ale także czynnikiem który wpływa na osobowości
i zdolności psychiczne.
Kiedy potrzebna jest konsultacja u specjalisty?
Na pewno nie należy czekać, aż dziecko wyrośnie z wady wymowy. Warto skorzystać z konsultacji specjalisty w sytuacji, gdy:
Dziecko, które ukończyło 3 lata powinno wymawiać:
W wymowie dziecka 4-letniego:
W wymowie dziecka 5-letniego:
Mowa 6-latka powinna już być opanowana pod względem dźwiękowym. Niemniej jednak wciąż daleka jest ona od doskonałości. Zdarza się bowiem, że grupy spółgłoskowe są jeszcze upraszczane, wyrazy ulegają licznym zniekształceniom, zaś najtrudniejsze dla dziecka dźwięki, tj. sz, ż, cz, dż oraz r, zastępowane są przez głoski łatwiejsze, tj. odpowiednio przez s, z, c, dz bądź l, j.
Poza możliwością skonsultowania dziecka ze specjalistą warto mieć świadomość, że rozwój dziecka można stymulować i dotyczy to także aparatu mowy. Jak zapobiegać wadom wymowy?
Kiedy potrzebna jest konsultacja u specjalisty?
Na pewno nie należy czekać, aż dziecko wyrośnie z wady wymowy. Warto skorzystać z konsultacji specjalisty w sytuacji, gdy:
- zaobserwujemy u dziecka zmiany anatomiczne w obrębie aparatu artykulacyjnego: nieprawidłową budowę języka (zbyt krótkie wędzidełko językowe), zniekształcenia zgryzu, anomalie zębowe;
- podejrzewamy upośledzenie słuchu fizycznego;
- rozwój psychomotoryczny i emocjonalny dziecka przebiega wolniej niż u rówieśników;
- wymowa dziecka nie spełnia standardów rozwoju mowy właściwych danemu wiekowi, a przedstawia się ona następująco:
Dziecko, które ukończyło 3 lata powinno wymawiać:
- wszystkie samogłoski, zarówno ustne (a, o, e, u, i, y), jak i nosowe (ą, ę);
- spółgłoski dwuwargowe twarde i zmiękczone (m, m’, b, b’, p, p’);
- spółgłoski wargowo-zębowe twarde i zmiękczone (f, f’, w, w’);
- spółgłoski środkowojęzykowe (ś, ź, ć, dź, ń);
- spółgłoski tylnojęzykowe twarde i zmiękczone (k, k’, g, g’, ch, ch’);
- spółgłoski przedniojęzykowo-zębowe (t, d, n);
- spółgłoski przedniojęzykowo-dziąsłowe twarde i zmiękczone (l, l’);
- półsamogłoski (ł, j).
W wymowie dziecka 4-letniego:
- utrwalają się stopniowo głoski s, z, c, dz;
- pojawia się głoska r;
- głoski sz, ż, cz, dż zastępowane są nadal przez głoski s, z, c, dz bądź ś, ź, ć, dź.
W wymowie dziecka 5-letniego:
- zaczynają ustalać się głoski sz, ż, cz, dż;
- powinna być realizowana głoska r.
Mowa 6-latka powinna już być opanowana pod względem dźwiękowym. Niemniej jednak wciąż daleka jest ona od doskonałości. Zdarza się bowiem, że grupy spółgłoskowe są jeszcze upraszczane, wyrazy ulegają licznym zniekształceniom, zaś najtrudniejsze dla dziecka dźwięki, tj. sz, ż, cz, dż oraz r, zastępowane są przez głoski łatwiejsze, tj. odpowiednio przez s, z, c, dz bądź l, j.
Poza możliwością skonsultowania dziecka ze specjalistą warto mieć świadomość, że rozwój dziecka można stymulować i dotyczy to także aparatu mowy. Jak zapobiegać wadom wymowy?
