dziecko24.pl - porady pediatryczne online

Logowanie: Rejestracja

Jesteś tutaj: Strona główna > Artykuły

Partnerzy Strategiczni

  • Polfa Warszawa
  • SymbioticPlus
  • Enteromax
Konkursy

Galeria zdjęć konkursowych

baszko

» Zobacz inne zdjęcia

Kategoria: Rozwój dziecka

Autoagresja u dzieci cz. I

Autoagresja u dzieci cz. I
W Internecie możemy znaleźć całą masę porad na temat postępowania z agresywnym maluchem. Karać, nie karać, czy może ignorować, a jeśli nie – to co i jak tłumaczyć. Kiedy jednak dziecko zaczyna przejawiać agresywne zachowania nie w stronę innych, a swoją – pomoc jest znacznie trudniejsza do uzyskania. Wyjaśniamy zatem, dlaczego dzieci się gryzą lub uderzają głową o ścianę i podpowiadamy, jak można z tym walczyć.

WIELKA ZŁOŚĆ W  MAŁYM CZŁOWIEKU

Dlaczego właściwie nasz ukochany brzdąc przejawia wobec samego siebie zachowania, które nas przerażają? Uderzanie się głową w ścianę, gryzienie rączek, na którego widok rodzicom cierpnie skóra – co dolega naszemu dziecku, że robi sobie aż tak wielką krzywdę? Rodzice często są bezbronni i przerażeni wobec nowych i niebezpiecznych zachowań swojego dziecka. W poszukiwaniu odpowiedzi na niepokojące pytania odwiedzają specjalistów. Tymczasem ci zgodnie twierdzą, że najczęściej powody autoagresywnych zachowań u dzieci są typowe dla pewnych etapów rozwoju i najczęściej wywołane są przez:
  • Wyładowywanie złości. Tak, maluszki nieradzące sobie z negatywnymi emocjami właśnie w taki sposób je wyładowują. Rytmiczne uderzanie głową w ścianę lub podłogę albo gryzienie zwiniętych w piąstkę dłoni uspokaja oraz pozwala dać upust niezrozumiałym i niekontrolowanych uczuciom złości.
  • Chęć zwrócenia na siebie uwagi. Powód jest bardzo prosty – żaden kochający rodzic nie zignoruje maluszka robiącego sobie krzywdę. Podbiegamy, uspokajamy, tulimy. Zupełnie inaczej wyglądałaby sytuacja, gdyby dziecko uderzało nas – wtedy mamy w sobie tyle siły, by zgodnie ze wskazówkami psychologów odprowadzić złośnika do pokoju lub nie zwracać na niego uwagi. Kiedy jednak jesteśmy przestraszeni, że coś złego może się stać naszemu dziecku – reagujemy natychmiast. I o to chodzi.
  • Chęć „relaksu”. Tak, choć dotyczy to głównie zachowań autoagresywnych, w których zauważalna jest pewna regularność – jak na przykład mocne uderzanie pleckami o oparcie krzesła. Stały rytm może dawać poczucie przyjemności.
  • Reakcja na ból. Dziecko, które odczuwa wyraźny ból, szuka sposobu na rozładowanie go. Nie potrafi jeszcze powiedzieć, co jest przyczyną jego cierpienia, pomaga więc sobie jednostajnymi, uspokajającymi ruchami. Powodem takiego zachowania mogą być zatem bóle podczas ząbkowania czy bardziej niebezpieczne – bóle ucha lub na przykład brzuszka. Dlatego, jeśli takie zachowanie pojawiło się nagle, koniecznie trzeba skonsultować się z lekarzem pediatrą.
  • Czasami przyczyna jest dokładnie tą, której najbardziej obawiają się rodzice – dziecko cierpi na zaburzenia psychiczne. Jednak należy pamiętać, że dotyka to tylko niewielki odsetek maluchów, które przejawiają zachowania z zakresu autoagresji, ponadto zwykle tego typu zaburzeniom towarzyszą inne niepokojące symptomy.

JAK REAGOWAĆ NA ZACHOWANIA AUTOAGRESYWNE U DZIECKA?

Co robić, by wyciszyć zachowania autoagresywne u dziecka i jak zabezpieczyć otoczenie, kiedy wciąż dochodzi do trudnych sytuacji?

Pierwszym krokiem w kierunku zażegnania problemu jest obserwacja malucha. Warto zwrócić baczną uwagę na okoliczności, w których dziecko zaczyna czuć się źle na tyle, by to w taki a nie inny sposób odreagowywać. Jeśli zachowanie jest nagłe i wydaje się nie mieć konkretnego powodu – ot, radosny przed chwilą maluch zaczyna uderzać się lub gryźć, głośno przy tym płacząc – trzeba szukać pomocy pediatry. Jeśli jednak dziecko reaguje tak na zakazy, nakazy lub próbuje w taki sposób coś osiągnąć – można walczyć z tym „domowymi sposobami”. Przedstawimy je w drugiej części artykułu.


Autor: Redakcja dziecko24.pl


Zobacz podobne materiały:

Jesień nie musi być nudna!

Przygnębia cię jesień? Pamiętaj, że jako rodzic przekazujesz swoje nastawienie najmłodszemu domownikowi. Czas zatem już skończyć z narzekaniem na koniec lata i pokazać maluchowi, że jesień może być naprawdę zabawna!

zobacz »

Moje dziecko się jąka cz.II

Część druga - jąkanie wczesnodziecięce. Wyróżniamy dwa rodzaje jąkania się u dzieci – charakterystykę pierwszego z nich, będącego zwykłym etapem rozwoju, opisaliśmy w pierwszej części artykułu. Niestety, nie każdy brak...

zobacz »

Poród kleszczowy

Każda z przyszłych mam pragnie, by jej poród odbył się wręcz książkowo. I bynajmniej nie chodzi o książki z cyklu: „Komplikacje porodowe”. Niemniej, czasem pomoc naturze jest konieczna – wtedy właśnie lekarze decydują o użyciu...

zobacz »

Gdy dziecko będzie miało... dziecko cz. I

Na polskie ekrany kinowe na początku tego roku wszedł film o nastolatce zachodzącej w ciążę. Choć dla wielu widzów kolejne sceny mają zapewnić chwile rozrywki, są też tacy, którym film przypomina lub będzie przypominać sceny ze...

zobacz »

Zobacz podobne pytania:

Witam. Czy przy anginie występuje także kaszel? Pozdrawiam.

zobacz »

Dzień dobry. Piszę z zapytaniem, ile 2-letnie dziecko powinno pić mleka? Synek pije rano szklankę, wieczorkiem kakao też szklankę, zdarza się, że po południu woła mleczko, czy to nie za dużo? Proszę o radę. Dziękuję.

zobacz »

Tagi: