Twój smyk bez przerwy rozrabia, wszędzie go pełno i ani na chwile nie przestaje biegać na spacerku, podczas gdy córeczka sąsiadki to urodzony aniołek? Otóż to – urodzony aniołek, urodzony wiercipięta, urodzona guzdrała. Dzieci rodzą się z już zakodowanym temperamentem. Możesz wpływać na pewne zachowania swojego szkraba, ale sposób jego istnienia w świecie w dużej mierze nie zależy od ciebie.

Często jest tak, że rodzice podświadomie oczekują od swojego malca, że będzie on miał temperament taki, jak oni. Często także na siłę starają się zmienić usposobienie dziecka tak, by działało według ich zamysłu. Tymczasem tego typu praktyki przynoszą więcej szkód, niż zysku. Smyk, na którego wywiera się taką presję, początkowo po prostu będzie się złościć, z czasem zrodzi się w nim frustracja,  może nawet rozpacz – będzie czuł, że rodzice nie kochają go takim, jakim jest. Zamiast więc snuć wyobrażenie o tym, jak cudownie byłoby, gdyby szkrab był: bardziej lub mniej rezolutny, cierpliwy lub energiczny, rozważny lub żywiołowy itd. staraj się jak najlepiej poznać jego usposobienie i … zaakceptować je. Nie oznacza to oczywiście, że możesz mu na wszystko pozwalać, bo malec jest np. uparty. Nie – akceptacja temperamentu nie równa się przyzwoleniu na niegrzeczne zachowanie, ale mając na uwadze cechy charakteru malca możesz lepiej dobrać metody wychowawcze, by z małego rozbójnika wyrósł ciekawy świata szkrab, a z leniuszka, któremu nie chce się nawet pobiec za uciekającą piłką – cierpliwy i roztropnie myślący starszak.


1. Poznajcie się

Przede wszystkim obserwuj, jak dziecko zachowuje się w różnych, codziennych sytuacjach. Czy łatwo nawiązuje znajomości? Gdy jesteście w jakimś nowym miejscu, ciekawie zagląda we wszystkie kąty czy woli obserwował otoczenie z twoich kolan? Gdy się przewróci, długo rozpacza nad stłuczonym kolankiem czy po chwili zapomina o przykrym zdarzeniu i znów zaczyna szaleć? Oczywiście to, co w tych i wielu innych chwilach zrobi maluszek, zależy także od twojego zachowania, od tego, czy co chwilę zwracasz malcowi uwagę: "Nie biegaj, bo się przewrócisz", czy straszysz malca, że zrobi sobie "ziazi", gdy będzie dotykał przedmioty ustawione na regale itd. Pamiętaj jednak, że bez względu na twoją postawę (która wynika właśnie z twojego temperamentu i nastawienia do świata) to, co wyrośnie ze szkraba będzie wypadkową twoich wychowawczych wysiłków i jego cech wrodzonych.


2. Polubcie się

Zaakceptuj maluszka takim, jakim jest. Nawet jeśli wydaje ci się, że z tym urwisem naprawdę trudno wytrzymać – pamiętaj, że wady mogą przekształcić się w zalety! Choć tobie smyk wydaje się uparciuchem, jeśli uda ci się mądrze ukierunkować tę cechę, zamieni się ona w wytrwałość w dążeniu do celu. Kłótliwość może stać się dociekliwością. Wścibskość to przecież ciekawość świata i odwaga, by ten świat badać, odkrywać. A jeśli lękliwemu maluszkowi dodasz wiary w siebie i wykształcisz w nim pewność, że ma wokół siebie pomocne osoby, z lęku zostanie tylko roztropność oraz ostrożność w działaniu i podejmowaniu decyzji. Jeśli już wiesz, jakie tak naprawdę jest twoje dziecko, zastanów się, jak pomóc mu wykorzystać jego wrodzone cechy.


3. Uważaj na etykietki

Ludzie mają bardzo silną skłonność do etykietowania innych - jeśli od ciebie będą słyszeć, że twój skarbek jest łobuzem, głupolkiem, leniuchem, złośnikiem, marudą itp., sami zaczną w ten sposób o nim myśleć. Bardzo szybko taka etykietka przylgnie do malucha. A gdy w domu, w przedszkolu i na placu zabaw będzie on słyszeć, jaki jest niedobry, naprawdę taki się stanie. Zamiast narzekać na smyka, doceń pozytywne cechy jego osobowości – to doda mu pewności w życiu. A gdy zwracasz mu uwagę, gań konkretne zachowania, a nie dziecko w ogóle. Zamiast powiedzieć: "Ale z ciebie gapa – znów wylałeś zupkę" lepiej daj dziecku wskazówkę: "Postaraj się bardziej uważać, bo znów wylałeś zupkę".


4. Nie przestawaj wychowywać

Temperament temperamentem, ale niektóre zasady zachowania powinno się przecież maluszkowi wpoić. Konsekwentnie wymagaj pewnych rzeczy, ale swoje wymagania dostrój do charakteru szkraba. W niektórych sprawach możesz pozostawić smykowi wolna rękę, w innych (zwłaszcza dotyczących bezpieczeństwa) trwaj przy swoich postanowieniach, ale… biorąc poprawkę na jego usposobienie, odpowiednio dostosuj środki działania.


Autor: Redakcja dziecko24.pl