dziecko24.pl - porady pediatryczne online

Czym jest liszajec?

Liszajec jest często występującą bakteryjną infekcją skóry. Choroba ta łatwo przenosi się z osoby na osobę i często występują jej epidemie w rodzinach, ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych i szkołach. Liszajec jest zwykle powodowany przez jeden z dwóch typów bakterii: gronkowca lub paciorkowca. Bakterie te normalnie bytują na powierzchni skóry oraz w nosie i ustach. Zwykle są one nieszkodliwe, chyba że ich liczebność w określonym miejscu gwałtownie wzrośnie, lub jeśli przedostaną się przez zranioną skórę.

---

---

Liszajec często pojawia się wokół nosa i ust, a także w miejscach, w których skóra jest uszkodzona. Na przykład, w pobliżu skaleczeń, rozdrapanych ukąszeń przez owady, egzemy lub zmian skórnych wywołanych przez ospę wietrzną.


Objawy i oznaki

Liszajec najczęściej zaczyna się w pobliżu skaleczenia lub ranki na skórze. Jeśli dziecko drapie to miejsce, może ono ulec zakażeniu bakteriami znajdującymi się na powierzchni skóry, lub wewnątrz jamy ustnej lub nosa. Prowadzi to do zaczerwienienia, rozgrzania i opuchnięcia. Skóra zaczyna swędzieć i staje się wrażliwa na dotyk. Pojawić się mogą małe pęcherzyki wypełnione ropą, które w następnej kolejności pękają tworząc złoto-żółte strupy.

Jeśli Twoje dziecko drapie i manipuluje przy rance na skórze, infekcja może się rozprzestrzeniać, powodując powstawanie kolejnych zmian na skórze, zwykle w pobliżu poprzedniej ranki.

Liszajec najczęściej występuje:

• na twarzy,
• wokół ust lub nosa,
• oraz na palcach,
• lecz może się także pojawić na innych częściach ciała dotykanych przez dziecko.

Rany pojawiają się w ciągu kilku dni i utrzymują przez kilka kolejnych dni, zanim pokryją się strupem.

Przykłady dzieci z liszajcem:


Powikłania

Liszajec rzadko prowadzi do poważnych powikłań. Po ranach mogą pozostawać blizny, lecz nie zdarza się to często.

W sporadycznych przypadkach, bakterie mogą przedostać się do krwi powodując jej zatrucie (bakteriemia), które może z kolei spowodować uszkodzenie narządów wewnętrznych, takich jak zastawki serca i nerki.

Innym rzadkim powikłaniem jest zespół Lyella (martwica rozpływna toksyczna naskórka), który mogą wywoływać gronkowce. Choroba ta najczęściej dotyka bardzo małe dzieci. Zaczyna się jako miejscowa infekcja gronkowcowa, podobnie jak liszajec, lecz toksyny produkowane przez bakterie powodują następnie uogólnioną reakcję skórną. Wysypka rozpoczyna się wokół ust i rozprzestrzenia się na resztę ciała. Pęcherze pękają pozostawiając na powierzchni skóry rany przypominające oparzenia. Dziecko zwykle gorączkuje i odczuwa ból. Ta poważna choroba wymaga leczenia w warunkach szpitalnych, dożylnym podawaniu antybiotyków. Szczęśliwie, większość dzieci powraca całkowicie do zdrowia. Nie pozostają po niej blizny lub inne długookresowe powikłania.


Leczenie / Co należy zrobić

Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko ma liszajca, zgłoś się do lekarza. W większości przypadków liszajec może być leczony w warunkach domowych.

Skórę, na której występują zmiany chorobowe, należy kilka razy dziennie myć mydłem antybakteryjnym i wodą, a następnie zastosować maść antybakteryjną. Terapia ta powinna przynieść rezultaty w czasie około tygodnia.

Jeśli w okresie kilku dni nie następuje poprawa, jeśli pojawiają się nowe pęcherze liszajca na całym ciele, lub jeśli dziecko ma gorączkę i źle się czuje, skontaktuj się z lekarzem.

Lekarz zadecyduje, czy należy dziecku przepisać silną maść antybiotykową, czy antybiotyk doustny.
Antybiotyki należy zawsze stosować dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza.


Zapobieganie

Najlepszą ochroną przed rozprzestrzenianiem się liszajca jest dokładne mycie rąk.

Dziecko powinno często myć ręce i używać tylko swojego ręcznika i szlafroczka.

Dzieci cierpiące na jakiekolwiek infekcje skóry należy zniechęcać do drapania się. Paznokcie należy obcinać krótko, tak aby nie gromadziły się pod nimi bakterie, i by dziecko nie tworzyło nowych zmian skórnych w przypadku zadrapania.

Zabezpieczenie opatrunkiem ranek ograniczy ryzyko przeniesienia infekcji na inne osoby.

Dzieci z liszajcem mogą chodzić do szkoły lub przedszkola, jeśli zmiany skórne są dokładnie zabandażowane. Jeśli u dziecka występuje wiele ranek, których nie można zakryć, należy je zatrzymać w domu do chwili, kiedy ranki wyschną i pokryją się strupem.

Jeśli w żłobku, przedszkolu lub szkole jest wiele dzieci z liszajcem, należy podjąć kroki zmierzające do zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby. Przykładami takich działań jest mycie zabawek, korzystanie z jednorazowych rękawiczek oraz czyszczenie innych przedmiotów, za pośrednictwem których może dochodzić do rozprzestrzeniania się infekcji. W podejmowaniu działań ochronnych mogą pomóc lokalne wydziały zdrowia – stacje epidemiologiczne.